รายงานการศึกษาวิจัย การเลือกปฏิบัติในการประกอบอาชีพของผูติดเชื้อเอชไอวี บทที่ 2 แนวคิดและนโยบายเกี่ยวกับการเลือกปฏิบัติและความเสมอภาค ในการประกอบอาชีพของผูติดเชื้อเอชไอวี นับตั้งแตสังคมโลกไดเผชิญกับปญหาการแพรระบาดของเชื้อเอชไอวีในทศวรรษที่ 1980 เปนตนมา นานาประเทศทั่วโลกไดพยายามรวมมือในการแกไขปญหาดังกลาว ไมเพียงแตเฉพาะการปองกันการแพรระบาด ของเชื้อเอชไอวีในดานสาธารณสุขเทานั้น แตยังใหความสําคัญกับปญหาดังกลาวในดานสังคม เศรษฐกิจ วัฒนธรรม และการพัฒนาอีกดวย ในระยะแรกของสถานการณการแพรระบาดของเชื้อเอชไอวี ประเทศตาง ๆ ทั่วโลกยังขาด ความรูความเขาใจที่ถูกตองเกี่ยวกับโรคที่เกิดจากเชื้อเอชไอวี ซึ่งทําใหคนในสังคมเกิดอคติและความกลัวตอ การติดเชื้อจากผูติดเชื้อเอชไอวี (People Living with HIV- PLHIV) กลุมบุคคล และ/หรือกลุมอาชีพที่มีความเสี่ยง ตอการแพรเชื้อและการติดเชื้อ รวมถึงบุคคลที่อยูใกลชิดกับกลุมผูติดเชื้อเอชไอวี ทําใหกลุมบุคคลดังกลาว ถูกตั้งขอรังเกียจ และถูกกีดกันทางสังคม อันเปนที่มาของการลดทอนศักดิ์ศรีความเปนมนุษย ยิ่งไปกวานั้น ปรากฎการณทางสังคมดังกลาวกอใหเกิดผลกระทบในเชิงลบตอการดําเนินชีวิตและการอยูรวมกันในสังคม รวมตลอดถึงการประกอบอาชีพของกลุมผูติดเชื้อเอชไอวี ซึ่งเปนที่มาของปญหาความไมเสมอภาคเทาเทียม และการเลือกปฏิบัติในทุกรูปแบบ อันเปนการละเมิดสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานที่สําคัญ ดวยเหตุดังกลาว ประเทศตาง ๆ ทั่วโลก รวมตลอดถึงองคการระหวางประเทศที่เกี่ยวของไดมีความมุงมั่น และพยายามพัฒนามาตรการและแนวทางทางกฎหมายและนโยบาย ทั้งในระดับระหวางประเทศ ภูมิภาคและ ระดับประเทศ เพื่อแกไขปญหาความไมเสมอภาคเทาเทียมและการเลือกปฏิบัติตอกลุมผูติดเชื้อเอชไอวี จากกา��� ศึกษาทบทวน พบวา ตลอดระยะเวลากวา 30 ปที่ผานมา มีการพัฒนากรอบกฎหมายทั้งที่มีผลผูกพันและไมมีผล ผูกพันทางกฎหมาย นโยบาย และมาตรการตาง ๆ เพื่อการปองกันการแพรระบาดของเชื้อเอชไอวี การขยายการ คุมครองสิทธิของผูติดเชื้อเอชไอวีและการบริการดูแล ซึ่งถือเปนแนวทางที่สําคัญตอการจัดทําขอเสนอแนะ เพือ่ พัฒนากรอบกฎหมายและนโยบายของประเทศไทย โดยเฉพาะในสวนของการคุม ครองสิทธิในการประกอบอาชีพ ของผูติดเชื้อเอชไอวี สําหรับขอบเขตของการศึกษาทบทวนในบทนี้มุงใหความสําคัญเกี่ยวกับแนวคิดและนโยบาย ดังนี้ (1) หลักการและมาตรฐานสากลวาดวยสิทธิมนุษยชนของผูติดเชื้อเอชไอวี โดยใหความสําคัญกับประเด็น สิทธิมนุษยชนในการประกอบอาชีพ (2) มาตรการและแนวปฏิบัติที่ดีที่เกี่ยวกับการคุมครองสิทธิของผูติดเชื้อเอชไอวีศึกษาเปรียบเทียบ กฎหมายและนโยบายของสหราชอาณาจักร เครือรัฐออสเตรเลีย และสาธารณรัฐฟลิปปนส (3) กฎหมายและนโยบายของรั ฐ รวมทั้ ง หลั ก การและมาตรการของประเทศไทยที่ เ กี่ ย วข อ งกั บ การคุมครองสิทธิในการประกอบอาชีพของผูติดเชื้อเอชไอวี 11