รายงานการศึกษาวิจัย การเลือกปฏิบัติในการประกอบอาชีพของผูติดเชื้อเอชไอวี การเก็บขอมูลเชิงคุณภาพ ซึ่งใหความสําคัญกับการทําความเขาใจและตีความขอมูลอยางลุมลึกในมุมมองแบบ คนใน และเก็บขอมูลเชิงลึกจากผูใหขอมูลหลัก (Key Informant) ซึ่งเปนผูที่สามารถใหขอมูลไดอยางชัดเจน จึงทําใหสามารถไดผลการศึกษาที่หนักแนน และเชื่อถือได ซึ่งแตกตางจากการศึกษาเชิงปริมาณที่เนนการสราง ขอสรุปทั่วไป (generalization) จึงตองใหความสําคัญกับจํานวนตัวอยางที่สามารถเปนตัวแทนประชากรได แตการเก็บขอมูลเชิงปริมาณจะไมสามารถแสดงใหเห็นปญหาเฉพาะบางประการ โดยเฉพาะการเลือกปฏิบัติ ไดชัดเจน โดยกําหนดใหมีการเก็บขอมูลจากผูมีสวนไดสวนเสียใน 6 กลุม โดยวิธีการ ดังนี้ กลุม วิธีการ จํานวน ผูติดเชื้อ การสัมภาษณเชิงลึก รวมกับการจัดสนทนากลุมแบบ 10 - 12 คน - กลุมที่มีงาน ปรึกษาหารือ (deliberative focus group) ครอบคลุม พื้นที่เมือง-ชนบท และประเภทกิจการ - กลุมที่เคยถูกปฏิเสธ/เลิกจาง กลุมผูใกลชิดผูติดเชื้อ 15 - 20 คน กลุมนายจาง/เจาของสถานประกอบการ การสัมภาษณเชิงลึก รวมกับการจัดสนทนากลุมแบบ 8 - 10 คน ปรึกษาหารือ ครอบคลุมกิจการของรัฐ/รัฐวิสาหกิจ/ เอกชน โดยเฉพาะกิจการอาหารและกิจการตอเนื่อง กิจการบริการ รวมกับการศึกษากรณีศึกษา กลุมลูกจางในสถานประกอบการและตัวแทน การจัดสนทนากลุมแบบปรึกษาหารือ 8 - 10 คน สหภาพแรงงาน กลุมเจาหนาที่รัฐ/เอกชน/องคกรพัฒนาเอกชน การสัมภาษณเชิงลึก รวมกับการจัดสนทนากลุมแบบ 8 - 10 คน ที่ทํางานเกี่ยวของกับผูติดเชื้อ ปรึกษาหารือ กลุมผูเชี่ยวชาญดานเชื้อเอชไอวี สัมภาษณเชิงลึก 1 - 2 คน สําหรับเกณฑพิจารณาคัดเลือกชุมชน/กรณีศึกษา จะมีความครอบคลุมทั้งความหลากหลายเชิงพื้นที่ พื้นที่ เมือง-ชนบท และประเภทกิจการ โดยเฉพาะกิจการที่มีความเปราะบางตอการเลือกปฏิบัติเปนพิเศษ เชน กิจการ บริการ ธุรกิจโรงแรม ธุรกิจอาหารและกิจการตอเนื่อง เปนตน7 การเก็ บ ข อ มู ล ในทุ ก กรณี ใช ก ารสั ม ภาษณ เชิ ง ลึ ก ร ว มกั บ การจั ด สนทนากลุ  ม แบบปรึ ก ษาหารื อ (Deliberative Focus Group) ยกเวน กรณีกลุมผูเชี่ยวชาญดานเชื้อเอชไอวีเทานั้น ที่ใชการสัมภาษณ สําหรับการสัมภาษณเชิงลึก (in-depth interview) เปนเครื่องมือที่เหมาะสําหรับการเก็บขอมูลกับ ผูใหขอมูลหลักในแตละกลุม หรือกรณีศึกษาที่แตกตางไปจากกรณีทั่วไป ในขณะที่การสนทนากลุม (Focus Group) จะเปนเครื่องมือที่ตองการเก็บขอมูลที่เปนความเห็นของกลุมมากกวา อยางไรก็ดี การสนทนากลุมในการวิจัยครั้งนี้ไมใชการสนทนากลุมโดยทั่วไป แตเปนวิธีการที่พัฒนามาจาก การสํารวจความคิดเห็นแบบปรึกษาหารือ (Deliberative Polling) ซึ่งเปนวิธีการที่ James Fishkin ออกแบบโดย ใหความสําคัญกับกระบวนการอภิปรายที่ผูเขารวมมีขอมูลมากเพียงพอ และสามารถชั่งนํ้าหนักของขอเสนอตาง ๆ 7 เกณฑการพิจารณาความหลากหลายของพืน้ ที/่ กรณีศกึ ษา ไดรบั การปรับปรุงเพิม่ เติมจากการประชุมเชิงปฏิบตั กิ ารผูม สี ว นไดสว นเสีย ครัง้ ที่ 1 เมือ่ วันที่ 17 ตุลาคม 2555 รายละเอียดในภาคผนวก 1 7