รายงานการศึกษาวิจัย
การเลือกปฏิบัติในการประกอบอาชีพของผูติดเชื้อเอชไอวี
บทที่ 1
บทนํา
1.1 หลักการและเหตุผล
เมื่อป 2527 ประเทศไทยไดตรวจพบผูปวยเอดสรายแรก หลังจากนั้นจํานวนผูปวยเอดสและผูติดเชื้อ
เอชไอวี ก็ปรากฏตอสังคมเพิ่มมากยิ่งขึ้นจนถึงปจจุบัน จากขอมูลสํานักระบาดวิทยา กรมควบคุมโรค กระทรวง
สาธารณสุข ณ วันที่ 15 พฤศจิกายน 2554 รายงานวาประเทศไทยมีจํานวนผูปวยเอดสและผูติดเชื้อเอชไอวี
ตั้งแต พ.ศ.2527 ถึงวันที่ 15 พฤศจิกายน 2554 เปนจํานวน ทั้งสิ้น 376,690 ราย และเสียชีวิต 98,721 ราย
โดยกลุมอายุของผูปวยและผูติดเชื้อที่พบมากที่สุดเปนกลุมคนวัยทํางานที่มีอายุ 30 - 34 ป รอยละ 24.97 รองลงมา
อายุ 25 - 29 ป และ 35 - 39 ป รอยละ 21.73 และ 18.19 ตามลําดับ โดยสวนใหญประกอบอาชีพรับจางทั่วไป
รอยละ 45.48 รองลงมาเปนเกษตรกรรมและผูวางงาน รอยละ 19.49 และ 6.06 ตามลําดับ ซึ่งจากสถิติดังกลาว
พบวา ผูติดเชื้อเอชไอวีสวนใหญมีอายุระหวาง 20 - 44 ป และเปนวัยแรงงานที่สําคัญของประเทศ
สถานการณการแพรระบาดของเชื้อเอชไอวีในระยะแรก สังคมมีความตระหนก หวาดกลัว เนื่องจากคน
ในสังคมยังขาดความรู ความเขาใจ และขอเท็จจริงเกี่ยวกับโรคที่เกิดจากเชื้อเอชไอวี ดังนั้น ภาครัฐ ภาคเอกชน และ
ภาคประชาสังคม จึงมีความพยายามรณรงคเพื่อประชาสัมพันธเผยแพรใหประชาชนทั่วไปมีความรูความเขาใจ
เกี่ยวกับเอดสอยางแพรหลาย โดยเนนกลุมที่มีพฤติกรรมเสี่ยงสูง เชน ผูซื้อบริการทางเพศ กลุมชายรักชาย
และกลุมผูติดยาเสพติดซึ่งใชเข็มฉีดยารวมกัน นอกจากนี้ ประชาชนทั่วไปยังมีทัศนคติในเชิงลบตอผูติดเชื้อเอชไอวี
โดยมองวาผูติดเชื้อเอชไอวีเปนผูมีพฤติกรรมทางเพศไมเหมาะสม หรือเปนผูติดยาเสพติด จนทําใหภาพลักษณของ
ผูติดเชื้อคือ คนเลว คนไมดี และเปนที่นารังเกียจของสังคม ทําใหการใชชีวิตประจําวันของผูติดเชื้อเอชไอวีเปนไป
อยางยากลําบาก ทั้งในเรื่องสุขภาพกาย สุขภาพจิต สภาวะความเปนอยู หนาที่การงาน สถานภาพทางสังคม
ถู ก รั ง เกี ย จ เหยี ย ดหยาม ถู ก แบ ง แยกออกจากคนในสั ง คม เพราะหากทราบว า ผู ใ ดติ ด เชื้ อ เอชไอวี ก็ มั ก จะ
แสดงทาทีรังเกียจ ไมยอมรับ หรือถูกบีบบังคับออกจากงาน มีผลทําใหผูติดเชื้อไมกลาเปดเผยตนเองตอสังคม
ไมกลาไปพบแพทยเพื่อรักษาตัว และไมกลาขอคําปรึกษาแนะนําจากผูเชี่ยวชาญ เพราะเกรงวาจะถูกครอบครัว
เพื่อนบาน เพื่อนรวมงาน นายจาง และผูเกี่ยวของรังเกียจ รวมทั้งอาจมีผลกระทบตอผูใกลชิด เชน คูสมรสและบุตร
เปนตน ทําใหกลุมบุคคลดังกลาวถูกเลือกปฏิบัติในดานตาง ๆ ดังนี้
(1) ดานสวัสดิการและการใหบริการทางสังคม เชน การเขาถึงบริการสาธารณสุข การเขาถึงยาตานไวรัส
เปนตน
(2) ดานการศึกษา เชน โรงเรียนปฏิเสธไมรับเด็กที่ติดเชื้อเอชไอวีเขาเรียนในโรงเรียน ถูกชุมชนคัดคาน
ไมใหเขาเรียน ถูกบังคับใหออกและหยุดเรียนเมื่อติดเชื้อเอชไอวี ถูกแยกหองเรียน/ถูกเลือกปฏิบัติ
เปนตน
(3) ดานการทํางาน เชน หนวยงานหรือบริษัทบังคับตรวจเอดสกอนรับเขาทํางาน/ขณะทํางาน ถูกปฏิเสธ
ไมรับเขาทํางานถูกเลิกจางหรือบีบบังคับใหออกจากงานเมื่อติดเชื้อเอชไอวี เปนตน
(4) ดานสังคม เชน ใหแสดงผลการตรวจเอดสกอนบวชพระ ไมรับประกันชีวิตผูติดเชื้อเอชไอวีถูกกีดกัน
ไมใหเปนสมาชิกฌาปนกิจ ไมมีสิทธิกูยืมเงินกองทุนหมูบาน เปนตน
1