XIV รายงานการศึกษาวิจัย การเลือกปฏิบัติในการประกอบอาชีพของผูติดเชื้อเอชไอวี 3.1.1 คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติ ผลักดันโดยตรงดวยการเสนอแนะนโยบายและ ขอเสนอในการปรับปรุงกฎหมายและกฎที่มีเนื้อหาขจัดการเลือกปฏิบัติ ตอรัฐสภาหรือคณะรัฐมนตรี เพื่อสงเสริม และคุมครองสิทธิมนุษยชนตอผูที่สุมเสี่ยงตอการถูกเลือกปฏิบัติ ตามอํานาจหนาที่ของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชน แหงชาติ ในบทบัญญัติ มาตรา 257(5) ของรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 25506 โดยกําหนด ใหมีเนื้อหาที่ครอบคลุมการขจัดการเลือกปฏิบัติตอกลุมผูติดเชื้อเอชไอวี ผูที่ไดรับผลกระทบจากเชื้อเอชไอวี รวมถึง กลุมเปาหมายอื่น ๆ ที่ประสบปญหาการเลือกปฏิบัติ โดยแนวทางในการบัญญัติกฎหมายดังกลาวจะตอง  ตั้งอยูบนพื้นฐานแหงสิทธิ (Rights based)  มีมิติเพื่อตอบสนองตอหญิงชายอยางเทาเทียม (gender responsiveness)  ใหความสําคัญกับรูปแบบของกลไกการรองทุกข วิธีการเยียวยาและลักษณะขององคกร ที่ทําหนาที่รับเรื่องราวการรองทุกขและติดตามประเมินผลและการรายงานสําหรับบทบัญญัติเพื่อขจัดการเลือก ปฏิบัติในการประกอบอาชีพนั้น  สงเสริมบทบาทของนายจาง องคกรลูกจาง และองคกรภาคประชาสังคมเพื่อสงเสริม การคุมครองสิทธิของกลุมผูอาศัยอยูรวมกับเชื้อเอชไอวีทั้งในระหวางการจัดหางาน การสมัครงาน และการจางงาน  มีบทลงโทษในกรณีการเลือกปฏิบัติในการประกอบอาชีพ การละเมิดสิทธิสวนบุคคล และการเปดเผยขอมูลลับตาง ๆ ที่มีความชัดเจนและเพียงพอ ทั้งบทลงโทษทางอาญาและบทลงโทษทางแพง เพื่อปองกันการเลือกปฏิบัติ  สงเสริมการคุมครองสิทธิของกลุมผูอยูรวมกับเชื้อเอชไอวีในรูปแบบของการลดหยอน อัตราภาษี หรือการยกเวนภาษี หรือการสนับสนุนทางดานตัวเงิน หรือโครงการความรับผิดชอบตอสังคมตอ สถานประกอบการ นายจางทีม่ บี ทบาทในการสงเสริมการคุม ครองสิทธิของกลุม อยูร ว มกับเชือ้ เอชไอวีถอื เปนประเด็น ที่ควรนํามาพิจารณาประกอบการบัญญัติกฎหมาย 3.1.2 คณะกรรมการสิ ท ธิ ม นุ ษ ยชนแห ง ชาติ ผลั ก ดั น ทางอ อ มโดยสนั บ สนุ น หรื อ ดํ า เนิ น การ รวมกับหนวยงานอื่นที่ดําเนินการอยูแลว เชน คณะกรรมการปฏิรูปกฎหมายและองคกรเครือขาย เครือขาย คนพิการ โดยกําหนดใหมีเนื้อหาที่ครอบคลุมการขจัดการเลือกปฏิบัติตอกลุมผู���ยูรวมกับเชื้อเอชไอวี และผูที่ไดรับ ผลกระทบจากเชื้อเอชไอวีดวย โดยมีแนวทางเดียวกับขอ 3.1.1 3.2 ข อ เสนอแนะแนวทางและมาตรการที่ เ หมาะสมในการคุ  ม ครองสิ ท ธิ ใ นการประกอบอาชี พ ของผูติดเชื้อเอชไอวี โดยใชมาตรการอื่น ๆ จากผลการศึกษาสถานการณการเลือกปฏิบัติและความพยายามในการแกไขปญหาการเลือกปฏิบัติ ในการประกอบอาชี พ ของผู  ติ ด เชื้ อ เอชไอวี ใ นส ว นที่ ไ ม ใช ม าตรการทางกฎหมาย พบว า แม จ ะมี ค วามริ เริ่ ม ในการคุมครองสิทธิในการประกอบอาชีพของผูติดเชื้อเอชไอวีดังที่ปรากฏในแนวปฏิบัติการปองกันและจัดการ ดานเอดสในสถานประกอบกิจการ ซึ่งกรมสวัสดิการและคุมครองแรงงานประกาศใชในป พ.ศ. 2548 (ตอมา ปรับปรุงแกไขในป 2554) และแนวปฏิบัติแหงชาติวาดวยการปองกันและบริหารจัดการดานเอดสในสถานที่ทํางาน 6 รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 มาตรา 257 (5) “เสนอแนะนโยบายและขอเสนอในการพัฒนากฎหมาย และกฏ ตอรัฐสภา หรือ คณะรัฐมนตรีเพื่อสงเสริมและคุมครองสิทธิมนุษยชน”