แหง a i l aชาติ N nd งา สํานaักtio nal Th นค ณ ยชน m a ะกรรมการสิทธิมนุษ o n of n ssi Hu Rights C om m i และสถานที่ เปนนิรันดร หมายความวา เมื่อเปนจริงในสมัยหนึ่ง อีกสมัยหนึ่งก็ตองเปนจริงดวย หากเปนจริง ในเวลาหนึ่งแตไมเปนจริงในเวลาหนึ่งก็ไมใชกฎเกณฑธรรมชาติ ทฤษฎีกฎหมายธรรมชาตินี้ไดถูกพัฒนาเปนทฤษฎี สิทธิธรรมชาติ โดย จอหน ล็อค (John Lock) ซึ่งยืนยันวา2 ปจเจกชนทุกคนตางลวนมีสิทธิ และอํานาจที่มีมาเอง โดยธรรมชาติ อันหมายถึง สิทธิธรรมชาติในชีวิต อิสรภาพ และทรัพยสิน อันเปนสิทธิที่ไมอาจถูกยกเลิก หรือขัดขวางไดจากรัฐ โดยสิทธิธรรมชาตินี้สืบที่มาจากกฎหมายธรรมชาติ และโดยที่สิทธิดังกลาวเปนของมนุษย เทานั้น ดังนั้น สิทธิธรรมชาติจึงมีความหมายตรงกับสิทธิมนุษยชนดวยในตัว เนื้อหาของแนวคิดสิทธิชุมชนในระดับสากล ปรากฏเดนชัดในเรื่องของสิทธิชนพื้นเมือง (Indigenous Peoples) หรือชุมชนทองถิ่นดั้งเดิม (Indigenous Community) ในฐานะผูทรงสิทธิโดยไดมี การใหความหมายวา คือกลุมคนที่อาศัยอยูในดินแดนแหงใดแหงหนึ่งมากอนอยางตอเนื่องยาวนาน โดยอาศัย ชวงเวลากอนการกอตั้งรัฐสมัยใหม (Modern State) เปนเกณฑในการกําหนดการอยูอยางตอเนื่องยาวนาน ของชุ ม ชน และยั ง รวมถึ ง ก อ นที่ จ ะมี ก ารรุ ก รานจากประเทศอาณานิ ค มเข า ไปยั ง ชุ ม ชน ในขณะที่ เ นื้ อ หา ของสิทธิชุมชนมี 2 ประการ กลาวคือ ประการแรก สิทธิในการอนุรักษหรือฟนฟูจารีตประเพณี ภูมิปญญาทองถิ่น ศิ ล ปะ หรื อ วั ฒ นธรรมอั น ดี ข องท อ งถิ่ น ซึ่ ง รวมถึ ง สิ ท ธิ กํ า หนดแนวทางในการอนุ รั ก ษ แ ละปกป อ งมิ ใ ห ถู ก เปลี่ ย นแปลงทํ า ลายอี ก ด ว ย และประการที่ ส อง สิ ท ธิ ใ นการจั ด การและพั ฒ นาฐานทรั พ ยากร โดยเฉพาะ ทรัพยากรที่ดินที่ชุมชนใชประโยชนภายใตเงื่อนไขความยั่งยืนของฐานทรัพยากรธรรมชาติ รวมถึงสิทธิในการ ไดรับการคุมครองจากรัฐในการเขาถึงทรัพยากรดังกลาว การจํากัดสิทธินี้ลงโดยกฎหมายตองเปนไปเพื่อประโยชน ของสั ง คมเท า นั้ น และต อ งมี ก ารจ า ยค า ทดแทนอย า งเป น ธรรมอี ก ด ว ย และรั ฐ ยั ง ต อ งปรั บ ปรุ ง กฎหมาย และดําเนินการใหการรองรับสิทธิของชุมชนใหมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น ส ว นประเทศไทยได มี ก ารรั บ รองสิ ท ธิ ชุ ม ชนเอาไว ใ นรั ฐ ธรรมนู ญ แห ง ราชอาณาจั ก รไทย โดยเมื่อเปรียบเทียบกับเนื้อหาของสิทธิชุมชนในระดับสากล พบวา ในดานเนื้อหามีความสอดคลองกัน กลาวคือ มีการรับรองทั้งสิทธิในทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม และสิทธิในการอนุรักษหรือฟนฟูจารีตประเพณี ภูมิปญญาทองถิ่น ศิลปะหรือวัฒนธรรมอันดีของทองถิ่นในกฎหมาย ดังที่บัญญัติไวในมาตรา 66 และ 67 ของรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 เนื่องจากสิทธิชุมชนเปนการเรียกรองสิทธิในการจัดการและใชประโยชนทรัพยากรธรรมชาติ ในลักษณะที่เปนทรัพยสิน สิทธิชุมชนจึงมีลักษณะเปนสิทธิธรรมชาติที่ไมอาจถูกยกเลิกหรือขัดขวางไดจากรัฐ เชนกัน เพราะการใชประโยชนทรัพยากรธรรมชาติของชุมชนนัน้ ก็เปนไปเพือ่ ดํารงรักษาชีวติ และรางกายอันเปนสิทธิ ขั้นพื้นฐานของการเปนมนุษย หากรัฐยกเลิกหรือขัดขวางการใชสิทธิดังกลาว ก็เทากับรัฐขัดขวางการดํารงชีวิต ของมนุษยคนหนึ่งซึ่งเปนประชากรของรัฐที่รัฐมีหนาที่ตองดูแลประชากรของรัฐทุกคนอยางเทาเทียมกัน จรัญ โฆษณานันท, อางแลว 2 รายงานการศึกษาวิจัย เรื่อง “เพื่อปรับปรุงแกไข นโยบายกฎหมายที่ละเมิดสิทธิมนุษยชนดานที่ดินและปาไม” 11