โครงการศึกษาวิจัยเพื่อจัดทาข้อเสนอแนะนโยบายหรือมาตรการเพื่อคุ้มครองและส่งเสริมสิทธิของผู้สูงอายุ :1111
กรณีการเลือกปฏิบัติในผู้สูงอายุ | 41
ธุรกิจที่เกี่ ยวข้องกั บสิ ทธิมนุ ษยชนและแรงงาน ซึ่งในสั งคมสูงอายุ มีผลั กดันจากองค์การสหประชาชาติให้
แรงงานที่เป็นผู้สูงอายุจะต้องได้รับการคุ้มครอง
ในปัจจุบัน อนุสัญญาองค์การแรงงานระหว่างประเทศมีทั้งสิ้นจานวน 188 ฉบับ อนุสัญญาจะมี
ผลบังคับใช้กับประเทศสมาชิกต่อเมื่อประเทศสมาชิกได้ให้สัตยาบันอนุสัญญาฉบับนั้นแล้ว ประเทศสมาชิก
สามารถพิจารณาเลือกให้สัตยาบันอนุสัญญาฉบับใดก็ได้ที่เห็นว่าจะเกิดประโยชน์ต่อสถานการณ์แรงงาน สภาพ
เศรษฐกิจ และสังคมของตน หลังจากการให้สัตยาบันแล้ว ประเทศดังกล่าวต้องออกกฎหมาย ข้อบังคับ หรือ
แนวปฏิบัติภายในประเทศให้สอดคล้องกับบทบัญญัติของอนุสัญญา และต้องขจัดอุปสรรคในการปฏิบัติตาม
อนุสัญญา ไม่ว่าจะเป็นการยกเลิกกฎหมายหรือแนวปฏิบัติภายในประเทศที่ขัดกับอนุสัญญา
อย่ า งไรก็ ต าม ในบรรดาอนุ สั ญ ญาทั้ ง 188 ฉบั บ นี้ มี อ นุ สั ญ ญาจ านวน 8 ฉบั บ ด้ ว ยกั น ที่ มี
ความสาคัญยิ่ง อันเป็นอนุสัญญาที่ ILO มีนโยบายส่งเสริมและติดตามผลให้ประเทศสมาชิกปฏิบัติให้สอดคล้อง
กับ อนุ สัญ ญาทั้ง 8 ฉบั บ แม้จ ะไม่ได้ให้ สั ตยาบั นก็ตาม เนื่องจากเป็ นอนุ สั ญ ญาที่กาหนดมาตรฐานแรงงาน
ภายใต้ปฏิญญา ILO เรื่อง หลักการและสิทธิขั้นพื้นฐานในการทางาน (ILO Declaration on Fundamental
Principles and Rights at Work) โดยประเทศไทยให้สัตยาบัน เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2543 คณะรัฐมนตรี
มีมติให้ประเทศไทยให้สัตยาบันอนุ สัญญาฉบับที่ 182 ว่าด้วยการห้ามและการดาเนินการ โดยทันทีเพื่อขจัด
รูปแบบที่เลวร้ายที่สุดของการใช้แรงงานเด็ก พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) อนุสัญญาฉบับที่ 182 จึงเป็นสัญญา
ฉบับที่ 13 ที่ประเทศไทยให้สัตยาบัน และได้จดทะเบียนการให้สัตยาบัน เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2544 โดย
ประเทศไทยเป็นภาคีอนุสัญญาองค์การแรงงานระหว่างประเทศทั้งหมด 14 ฉบับ คือ
(1) อนุสัญญาฉบับที่ 14 ว่าด้วยการหยุดพักผ่อนประจาสัปดาห์ ในงานอุตสาหกรรม พ.ศ. 2464
(ค.ศ.1921)
(2) อนุสัญญาฉบับที่ 19 ว่าด้วยการปฏิบัติโดยเท่าเทียมกันในเรื่องค่าทดแทนสาหรับคนงานชาติ
ในบังคับ และคนต่างชาติ พ.ศ. 2468 (ค.ศ. 1925)
(3) อนุสัญญาฉบับที่ 29 ว่าด้วยการเกณฑ์แรงงาน หรือแรงงานบังคับ พ.ศ. 2473 (ค.ศ.1930)
(4) อนุสัญญาฉบับที่ 80 ว่าด้วยการแก้ไขบางส่วนของอนุสัญญา พ.ศ. 2489 (ค.ศ. 1946)
(5) อนุสัญญาฉบับที่ 88 ว่าด้วยการจัดตังบริการจัดหางาน พ.ศ. 2491 (ค.ศ. 1948)
(6) อนุสัญญาฉบับที่ 100 ว่าด้วยค่าตอบแทนที่เท่ากัน พ.ศ. 2494 (ค.ศ. 1951)
(7) อนุสัญญาฉบับที่ 104 ว่าด้วยการเลิกบังคับทางอาญาแก่กรรมกรพื้นเมืองที่ละเมิดสัญญา
จ้าง พ.ศ. 2498 (ค.ศ. 1955)
(8) อนุสัญญาฉบับที่ 105 ว่าด้วยการยกเลิกแรงงานบังคับ พ.ศ. 2500 (ค.ศ. 1957)
(9) อนุสัญญาฉบับที่ 116 ว่าด้วยการแก้ไขบางส่วนของอนุสัญญา พ.ศ. 2504 (ค.ศ. 1961)
(10) อนุสัญญาฉบับที่ 122 ว่าด้วยนโยบายการทางาน พ.ศ. 2507 (ค.ศ. 1964)
(11) อนุสัญญาฉบับที่ 123 ว่าด้วยอายุขั้นต่าที่อนุญาตให้ทางานในเหมืองใต้ดิน พ.ศ. 2508 (ค.ศ.
1965)