ควำมเป็ นมนุษย์ (Rights to Life) โดยเฉพำะอย่ำงยิ่ง กำรละเมิดสิทธิเยำวชนที่อำยุต่ำกว่ำ ๑๘ ปี ซึ่งพ.ร.บ. ฉบับนี ้ได้ กำหนดนิยำมควำมหมำยของ “เด็ก” และ “ทำรุณกรรม” ไว้ ดงั นี ้ มาตรา ๔ “ “เด็ก” หมายความว่า บุคคลซึ่ งมี อายุต่ ากว่าสิ บแปดปี บริ บูรณ์ แต่ ไม่รวมถึงผูท้ ี บ่ รรลุนิติภาวะด้วยการสมรส” “ทารุณกรรม” หมายความว่า การกระทาหรื อละเว้นการกระทาด้วยประการใด ๆ จนเป็ นเหตุให้เด็กเสือ่ มเสียเสรี ภาพ หรื อเกิ ดอันตรายแก่ร่างกายหรื อจิ ตใจ การกระทา ผิ ดทางเพศต่อเด็ก การใช้เด็กให้กระทาหรื อประพฤติ ในลักษณะที ่น่าจะเป็ นอันตราย แก่ร่างกายหรื อจิ ตใจหรื อขัดต่อกฎหมายหรื อศี ลธรรมอันดี ทัง้ นี ้ ไม่ว่าเด็กจะยิ นยอม หรื อไม่ก็ตาม ซึ่งใน พ.ร.บ. ได้ กำหนดถึงกำรกระทำและปฏิบตั ิเพื่อให้ เด็ก ไม่ถกู ละเมิดสิทธิ ได้ รับควำมปลอดภัย ไม่ตก อยูใ่ นอันตรำย ไม่ถกู เลือกปฏิบตั ิ บังคับ หรื อใช้ ควำมรุนแรง ใน หมวดที ่ ๒ การปฏิ บตั ิ ต่อเด็ก ดังนี ้ “มาตรา ๒๒ การปฏิ บตั ิ ต่อเด็กไม่ ว่ากรณี ใด ให้คานึงถึงประโยชน์ สูงสุดของ เด็กเป็ นสาคัญและไม่ให้มีการเลือกปฏิ บตั ิ โดยไม่เป็ นธรรม มาตรา ๒๓ ผู้ปกครองต้องให้การอุปการะเลี ้ยงดู อบรมสัง่ สอน และพัฒนา เด็กที ่อยู่ในความปกครองดูแลของตนตาม สมควรแก่ ขนบธรรมเนี ยมประเพณี และ วัฒ นธรรมแห่ ง ท้อ งถิ่ น แต่ ทั้ง นี ้ต้ อ งไม่ ต่ า กว่ า มาตรฐานขั้น ต่ า ตามที ่ ก าหนดใน กฎกระทรวงและต้องคุ้มครองสวัสดิ ภาพเด็กที ่อยู่ในความปกครองดูแลของตนมิ ให้ ตกอยู่ในภาวะอันน่าจะเกิ ดอันตรายแก่ร่างกายหรื อจิ ตใจ” แม้ แต่ผ้ ปู กครองของเด็ก ตำมมำตรำที่ ๒๕ ดังนี ้ “มาตรา ๒๕ ผูป้ กครองต้องไม่กระทาการ ดังต่อไปนี ้ (๑) ทอดทิ้ งเด็กไว้ใน��ถานรับเลี ้ยงเด็กหรื อสถานพยาบาลหรื อไว้กบั บุคคลที ่ รับจ้างเลีย้ งเด็กหรื อทีส่ าธารณะหรื อสถานทีใ่ ด โดยเจตนาทีจ่ ะไม่รับเด็กกลับคืน (๒) ละทิ้ งเด็กไว้ ณ สถานที ่ใด ๆ โดยไม่จัดให้มีการป้ องกันดูแลสวัสดิ ภาพ หรื อให้การเลี ย้ งดูทีเ่ หมาะสม (๓) จงใจหรื อละเลยไม่ให้สิ่งทีจ่ าเป็ นแก่การดารงชี วิตหรื อสุขภาพอนามัยจน น่าจะเกิ ดอันตรายแก่ร่างกายหรื อจิ ตใจของเด็ก (๔) ปฏิ บัติ ต่ อ เด็ ก ในลัก ษณะที ่ เ ป็ นการขั ด ขวางการเจริ ญเติ บ โตหรื อ พัฒนาการของเด็ก (๕) ปฏิ บตั ิ ต่อเด็กในลักษณะที เ่ ป็ นการเลี ย้ งดูโดยมิ ชอบ ๔๖