อย่ำงมีศกั ดิ์ศรี ไม่ถูกกี ดกัน แบ่งแยก เลือกปฏิบตั ิ สิทธิ ในกำรได้ รับข้ อมูลข่ำวสำรเรื่ องบริ กำรเกี่ ยวกับกำร ตังครรภ์ ้ ไม่พร้ อม กำรทำแท้ งที่ปลอดภัย กำรดูแลครรภ์ต่อไปอย่ำงปลอดภัย และสิทธิ ควำมเป็ นส่วนตัว และรักษำควำมลับในเรื่ องกำรตังครรภ์ ้ กำรคลอด กำรทำแท้ งและกำรใช้ บริ กำรอื่นๆ ที่เกี่ ยวข้ องกับกำร ตังครรภ์ ้ และกำรคลอด “เยาวชน” หมำยถึง ในกำรวิจยั ครัง้ นี ้ ได้ กำหนดขอบเขตควำมหมำยของเยำวชนอยู่ที่ อำยุ ๒๔ ปี ขณะที่ พ.ร.บ. ส่งเสริ มกำรพัฒนำเด็กและเยำวชนแห่งชำติ (๒๕๕๐) กำหนดขอบเขตเยำวชนอยู่ที่ อำยุ ๒๕ ปี บริบรู ณ์ เนื่องจำกในกำรวิจยั ครัง้ นี ้ได้ คำนึงถึงวัยรุ่นและกำรปฏิบตั ิกำรทำงสังคม ที่ “ควำมเป็ นวัยรุ่น” ของ กระทรวงสำธำรณสุข ถูกนิยำมอยูท่ ี่อำยุ ๒๔ ปี ” “ตัง้ ครรภ์ ไม่ พร้ อม” หมำยถึง กำรตังครรภ์ ้ ของเยำวชนหญิงอำยุตงแต่ ั ้ ๑๕-๒๔ ปี ซึ่งเป็ นกำรตังครรภ์ ้ ที่ เยำวชนหญิงเองคิดหรื ออธิบำยว่ำเป็ นกำรตังครรภ์ ้ ที่ตนเองไม่ได้ ตงใจ ั ้ ไม่ได้ เตรี ยมตัวสำหรับกำรตังครรภ์ ้ ใน ครัง้ นี ้ อนึง่ คำว่ำ “ตังครรภ์ ้ ไม่พร้ อม” ในงำนวิจยั ชิ ้นนี ้เป็ นคำที่ใช้ เลี่ยงแทนคำว่ำ “ตังครรภ์ ้ ก่อนวัยอันควร” ๑.๑๑ ข้ อจากัดในการวิจัย ๑. กำรเข้ ำถึงเยำวชนหญิงตังครรภ์ ้ ที่ตดั สินใจยุติกำรตังครรภ์ ้ เป็ นไปได้ ยำก เพรำะเยำวชนหญิง กลุม่ นี ้มักไม่ต้องกำรเปิ ดเผยเรื่ องรำว ประสบกำรณ์ และยินยอมให้ ข้อมูล ๒. กำรวิจยั ศึกษำข้ อมูลเอกสำรเกี่ ยวกับกฎหมำย ของ ๓ ประเทศ ได้ แก่ เวียดนำม ฟิ ลิปปิ นส์ และอินโดนีเซีย ผู้วิจยั สำมำรถเข้ ำถึงเอกสำรกฎหมำยได้ เฉพำะเอกสำรที่ถูกแปลและนำเสนอใน รูปแบบของภำษำอังกฤษเท่ำนัน้ ทำให้ ไม่สำมำรถเข้ ำถึงเอกสำรกฎหมำยภำษำประจำชำติของทัง้ ๓ ประเทศได้ ๑๕