รายงานผลการประเมินสถานการณ์ด้านสิทธิมนุษยชนของประเทศไทย ปี ๒๕๖๑
จั ด การการท� ำ งานของแรงงานต่ า งด้ า ว พ.ศ. ๒๕๖๐
และที่ แ ก้ ไ ขเพิ่ ม เติ ม รวมถึ ง ควรให้ ค วามส� ำ คั ญ กั บ
การควบคุ ม ดู แ ลการประกอบกิ จ การจั ด หางานด้ ว ย
เพื่อมิให้มกี ารเอารัดเอาเปรียบแรงงาน และควรมีการแก้ไข
ปัญหาการการจดทะเบียนการเกิดบุตรของแรงงานข้ามชาติ
ที่ เ กิ ด ในประเทศไทย เพื่ อ ให้ เ ด็ ก ที่ เ ป็ น บุ ต รแรงงาน
ข้ า มชาติ ก ลุ ่ ม นี้ ไ ด้ รั บ การจดทะเบี ย นเกิ ด อย่ า งทั่ ว ถึ ง
(๒) กลุ่มบุคคลไร้รัฐ/ไร้สัญชาติ รัฐควรมีมาตรการสร้าง
ความเข้ า ใจเกี่ ย วกั บ ขั้ น ตอนและเอกสารหลั ก ฐานที่
ต้ อ งใช้ ป ระกอบการขอมี ส ถานะ/สั ญ ชาติ แ ก่ มี ผู ้ มี สิ ท ธิ
ยื่นค�ำขอตามนโยบายและกฎหมายที่เกี่ยวข้องในภาษา
ที่ ผู ้ มี สิ ท ธิ ยื่ น ค� ำ ขอ ซึ่ ง ส่ ว นใหญ่ เ ป็ น กลุ ่ ม ชาติ พั น ธุ ์
เผ่ า ต่ า ง ๆ สามารถเข้ า ใจได้ รวมถึ ง ควรพิ จ ารณา
แนวทางการแก้ ไ ขปั ญ หาผู ้ สู ง อายุ ก ลุ ่ ม ชาติ พั น ธุ ์
ที่ อ ยู ่ อ าศั ย ในประเทศไทยมาเป็ น เวลานานแต่ ไ ม่ อ าจ
ขอสถานะ/สั ญ ชาติ ไ ด้ เ นื่ อ งจากตกส� ำ รวจการจั ด ท� ำ
ทะเบียนประวัติของกลุ่มชาติพันธุ์ และ (๓) กลุ่มผู้แสวงหา
ที่ พั ก พิ ง /ผู ้ ลี้ ภั ย รั ฐ บาลไทยควรร่ ว มมื อ กั บ รั ฐ บาล
ประเทศเมียนมา UNHCR และองค์การระหว่างประเทศ
ที่ เ กี่ ย วข้ อ ง ในการให้ ข ้ อ มู ล และเตรี ย มความพร้ อ ม
แก่ผู้หนีภัยการส���้รบชาวเมียนมาในพื้นที่พักพิงชั่วคราว
28
ที่ ส มั ค รใจเดิ น ทางกลั บ อย่ า งต่ อ เนื่ อ ง โดยค� ำ นึ ง ถึ ง
สถานการณ์ความปลอดภัยในประเทศเมียนมาเป็นส�ำคัญ
และควรเร่ ง รั ด การพิ จ ารณากลไกคั ด กรองผู ้ เ ข้ า เมื อ ง
ผิ ด กฎหมายเพื่ อ จ� ำ แนกผู ้ แ สวงหาที่ พั ก พิ ง ออกจาก
ผู้เข้าเมืองผิดกฎหมายอื่น และพิจารณาก�ำหนดนโยบาย
หรือแนวทางในการปฏิบัติต่อคนกลุ่มนี้อย่างเหมาะสม
ที่ ส อดคล้ อ งกั บ กฎหมายระหว่ า งประเทศ รวมถึ ง
การพิจารณามาตรการทางเลือกอื่นแทนการควบคุมตัว
โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้แสวงหาที่พักพิงที่เป็นเด็ก ซึ่งจะเป็น
ผลดีต่อผู้แสวงหาที่พักพิง และลดภาระของรัฐในการดูแล
ผู้แสวงหาที่พักพิงทั้งในด้านงบประมาณและบุคลากร
นักปกป้องสิทธิมนุษยชน
ปัญหาส�ำคัญของนักปกป้องสิทธิมนุษยชน คือ การถูกคุกคาม
ในหลายรู ป แบบ เช่ น การถู ก บั ง คั บ ให้ สู ญ หาย
และการใช้ ก ระบวนการทางกฎหมายที่ เ ป็ น การข่ ม ขู ่
หรือคุกคาม (judicial harassment) และการด�ำเนินคดี
ต่ อ นั ก ปกป้ อ งสิ ท ธิ ม นุ ษ ยชนเพื่ อ ยั บ ยั้ ง หรื อ ข่ ม ขู ่
การใช้เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น และในระยะหลัง
ผู ้ ห ญิ ง นั ก ปกป้ อ งสิ ท ธิ ม นุ ษ ยชนได้ เ ข้ า มามี บ ทบาท
มากขึ้นโดยเฉพาะในเรื่องของที่ดิน ป่าไม้ ซึ่งท�ำให้ผู้หญิง