๖๐ อานาจศาล ศาลมีอานาจสั่งให้นาตัวออกจากห้องพิจารณาความได้ และอาจถูกนาตัวไปคุมไว้ในระยะเวลา ไม่เกิน ๒๔ ชั่วโมง กรณีที่เป็นการกระทาของบุคคลภายนอกคดีให้เป็นอานาจหน้าที่ของผู้พิพากษาหัวหน้าคณะ บทกาหนดโทษ ในการกระทาที่เป็นการละเมิดอานาจศาลนั้น ศาลมีอานาจในการลงโทษดังนี้ ๑) ลงโทษปรั บ จ านวนไม่ เ กิ น หนึ่ ง พั น ยู โ ร หรื อ ลงโทษกั ก กั น ไม่ เ กิ น หนึ่ ง สั ป ดาห์ ต่ อ คู่ ค วาม ผู้ถูกกล่าวหา พยาน พยานผู้เชี่ยวชาญ หรือ บุคคลภายนอกผู้เข้ารับฟังการพิจารณาคดีที่ละเมิดอานาจศาลใน ขณะที่มีการพิจารณาคดี ซึ่งบุคคลดั งกล่าวจะถูกดาเนินคดีโดยศาลอาญา หากผู้กระทาความผิดไม่สามารถจ่าย ค่าปรับได้ศาลอาจลงโทษกักขังแทนค่าปรับก็ได้ อานาจในการตัดสินลงโทษผู้กระทาความผิดดังกล่าวเป็นอานาจ ของผู้พิพากษาหัวหน้าคณะ ๒) ในกรณีที่ผู้กระทาผิดได้รับการตัดสินในภายหลังในความผิดอย่างเดียวกัน ให้หักจานวนวันที่ถูก คุมขังออกจากโทษที่จะลงในคดีหลัง การบังคับมาตรการเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยดังกล่าวเป็นอานาจหน้าที่ ของผู้พิพากษาหัวหน้าคณะโดยตรง การพิจารณาคดีที่เป็นการละเมิดอานาจศาลให้เป็นหน้าที่ของผู้พิพากษานายเดียวทั้งภายในและภายนอก ห้องพิจารณา อย่างไรก็ตาม มีข้อสังเกตว่าความผิดฐานละเมิดอานาจศาลในสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีนั้นไม่มีโทษทาง อาญา แต่ โ ทษที่ ล งนั้ น มี ลั ก ษณะเป็ น โทษ (ordnunshaft) ซึ่ ง มี ค วามแตกต่ า งจากโทษจ าคุ ก ในทางอาญา (freiheitsstafe) ดังนั้น ผู้ที่ได้รับโทษในความผิดละเมิดอานาจศาลจึงไม่ถือว่าเคยต้องโทษในทางอาญามาแล้ว นอกจากนี้ บทบัญญัติเรื่องการละเมิดอานาจศาลในสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ยังเป็นการกระทาในทางคดีเพื่อ รักษาไว้ซึ่งความสงบเรียบร้อยและเพื่อขจัดการก่อกวนการพิจารณาคดีของศาล ซึ่งจะเห็นได้ว่ามาตรการที่ ใช้กับ การละเมิดอานาจศาลในสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีมีอยู่ด้วยกันสองประการ คือ ๑) มาตรการเพื่อป้องกัน เช่น การตักเตือน การให้ถอนคาพูด เป็นต้น ซึ่งเป็นอานาจของผู้พิพากษา หัวหน้าคณะ และผู้พิพากษานายเดียวและอาจสั่งการกับบุคคลทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้นได้ รวมทั้งกับผู้พิพากษาร่วม คณะ และพนักงานอัยการด้วย เกี่ยวกับมาตรการนี้ผู้ได้รับคาสั่งไม่สามารถอุทธรณ์ใด ๆ ได้ทั้งสิ้น๑๓๘ ๒) มาตรการอันเป็นการบังคับ ซึ่งใช้กับการก่อกวนหรือรบกวนความเรียบร้อยในศาลที่เกิด ขึ้นแล้ว ผู้ใช้มาตรการนี้คือศาลและใช้กับ บุคคลที่กฎหมายระบุไว้เท่านั้น ๑๓๙ ซึ่งการใช้มาตรการอันเป็นการบังคับอาจ เกิดขึ้นได้ ๒ กรณีคือ - กรณีเนื่องจากการไม่เชื่อฟัง (Ungehorsam) คือไม่เชื่อฟังคาสั่งหรือข้อกาหนดของศาล ซึ่งเป็นกรณี ของมาตรา ๑๗๗ และ ๑๓๘ คณิต ณ นคร, อ้างแล้วเชิงอรรถที่ ๑๑๓ หน้า ๙ เรื่องเดียวกัน ๑๓๙