4.2.3 อ�ำนาจในการตรวจสอบและเสนอมาตรการ
การแก้ไขกรณีทมี่ กี ารกระท�ำ หรือการละเลยการกระท�ำ
อั น เป็ น การละเมิ ด สิ ท ธิ ม นุ ษ ยชนนั้ น สามารถท� ำ ได้
หากไม่ขัดกับข้อจ�ำกัดตามบทบัญญัติภายในประเทศ
เช่น สามารถตรวจสอบได้ หากมิใช่เป็นเรื่องที่มีการ
ฟ้องร้องเป็นคดีอยู่ในศาล หรือที่ศาลพิพากษาหรือมี
ค�ำสั่งเด็ดขาดแล้ว เป็นต้น
เมื่อสถาบันสิทธิมนุษยชนแห่งชาติได้มีค�ำสั่งให้รับพิจารณา และ/หรือ การแก้ไขปัญหาข้อร้องเรียนที่
ถูกกล่าวหาว่าเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชน คว��จะมีอ�ำนาจเพียงพอที่จะปฏิบัติตามค�ำสั่งนี้
ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับบทบัญญัติซึ่งอาจหมายถึงอ�ำนาจและหน้าที่กึ่งตุลาการ (quasi-judicial) ดังต่อไปนี้
ความสามารถในการรับข้อร้องเรียนต่อทั้งภาครัฐและเอกชน และหน่วยงานส่วนอื่น ๆ ในอ�ำนาจ
หน้าที่ของตน
ความสามารถในการรับข้อร้องเรียนที่ยื่นโดยกลุ่มบุคคลในนามของผู้ร้องเรียน
ความสามารถในการหยิบยกข้อร้องเรียนเกี่ยวกับโครงการหรือประเด็นของตน
ความสามารถในการตรวจสอบข้อร้องเรียน รวมทั้งอ�ำนาจในการเรียกหลักฐาน พยาน และ
เข้าเยี่ยมสถานที่ที่มีการลิดรอนเสรีภาพ
ความสามารถในการคุ้มครองผู้ร้องเรียน
ความสามารถในการคุ้มครองพยาน ส�ำหรับการให้หลักฐานเกี่ยวข้องกับข้อร้องเรียน
ความสามารถในการสร้างความปรองดอง การไกล่เกลี่ย การประนีประนอม และการจัดท�ำ
ข้อสัญญาที่เป็นความลับในกระบวนการระงับข้อพิพาทที่หลากหลาย
ความสามารถในการจัดการข้อร้องเรียน
ความสามารถในอ้างถึงผลการวิจัย/วินิจฉัยของศาลยุติธรรมหรือศาลเฉพาะเพื่อพิจารณา
ความสามารถในการติดตามและตรวจสอบการด�ำเนินงานในการตัดสินแก้ไขข้อร้องเรียน
ความสามารถในการอ้างถึงเอกสารหรือผลการวิจัยของหน่วยงานรัฐในสถานการณ์ที่ผู้ร้องเรียน
มีหลักฐานอย่างกว้างขวางหรือการละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างเป็นระบบ
67
มาตรฐานและแนวทางการด�ำเนินงานของสถาบันสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ