37
บ๎านพักครูโรงเรียนในจังหวัดตาก เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 2553 แตํสานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้น
พื้นฐานมีมติไมํจํายเงินชดเชยความเสียหายจากกรณีดังกลําวให๎กับครอบครัวผู๎ร๎องทั้งสาม
คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหํงชาติพิจารณาและมอบหมายให๎ คณะอนุกรรมการตรวจสอบการ
ละเมิดสิทธิมนุษยชนด๎านเด็ก สตรี ผู๎สูงอายุ ผู๎พิการ และความเสมอภาคของบุคคล ดาเนินการตรวจสอบ
(รายงานผลการพิจารณา ที่ 632/2558) ได๎รับการชี้แจงจากสานักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย๑
จังหวัดตาก ดังนี้
ข๎อ 1 ส านั กงานพื้น ที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดตาก เขต 1 ได๎ชี้แจงวํา ทางส านักงานฯ ได๎
ชํวยเหลือและอานวยความสะดวกเบื้องต๎น ดูแล และเยี่ยมนักเรียนที่บาดเจ็บ รํวมงานศพนักเรียนที่เสียชีวิต
ประสานสํวนงานราชการและหนํวยงานตํางๆ ทั้งภาครัฐและเอกชน นาเงินบริจาคชํวยเหลือผู๎ปกครองรายละ
หนึ่งแสนเศษ
ข๎อ 2 ได๎แตํงตั้งคณะกรรมการสอบข๎อเท็จจริงความรับผิดทางละเมิด ตามพระราชบัญญัติความรับผิด
ทางละเมิดของเจ๎าหน๎าที่ พ.ศ. 2539 ผลการสอบข๎อเท็จจริงไมํปรากฏวําเหตุไฟไหม๎เกิดจากความจงใจ หรือ
ประมาทเลิ น เลํ อ ของเจ๎ า หน๎ า ที่ และได๎ ร ายงานให๎ ก ระทรวงการคลั ง พิ จ ารณา กระทรวงการคลั ง โดย
กรมบัญชีกลาง แจ๎งวําให๎รอผลคาพิพากษาของศาลจังหวัดตากที่ผู๎ปกครองนักเรียนฟู องคดีให๎สานักงานพื้นที่
การศึ ก ษาประถมศึ ก ษาจั ง หวั ด ตาก เขต 1 ส านั ก งานคณะกรรมการการศึ ก ษาขั้ น พื้ น ฐาน และ
กระทรวงศึกษาธิการ ชดใช๎คําเสียหาย
ข๎อ 3 ผู๎ปกครองของนักเรียนที่เสียชีวิตและได๎รับบาดเจ็บทาหนังสือยื่นขอเงินชดเชย แตํสานักงาน
การศึ กษาขั้นพื้น ฐานแจ๎ งวําไมํส ามารถจํ ายคําชดเชยได๎เพราะเหตุเพลิ งไหม๎ครั้งนี้มิได๎เกิดขึ้นเพราะความ
ประมาทเลินเลํอของเจ๎าหน๎าที่โรงเรียน ไมํมีผู๎ที่ต๎องรับผิดทางละเมิด
คณะอนุกรรมการฯ พิจารณาแล๎วเห็นวํา การศึกษาเป็นเรื่องที่รัฐต๎องจัดทาบริการสาธารณะ การที่
บุคคลเข๎าไปภายในพื้นที่ที่เป็นแหลํงบริการสาธารณะ เป็นความรับผิดชอบของรัฐ ซึ่งรวมถึงความปลอดภัย
ของชีวิตรํางกาย ทรัพย๑สิน ในพื้นที่ที่เกิดเหตุและหนํวยงานรัฐที่เกี่ยวข๎องมีหน๎าที่ระมัดระวัง (Duty of Care)
ดังนั้นพื��นที่บริเวณโรงเรียนก็เป็นหน๎าที่ของรัฐที่ต๎องดูแลสอดสํ องให๎ความปลอดภัยตํอเด็กนักเรียน เนื่องจาก
การให๎การศึกษาไมํใชํเพียงการเรียนการสอนเทํานั้น หมายรวมถึงการดูแลความปลอดภัยให๎เด็กด๎วย เมื่อ
ข๎อเท็จจริงปรากฏวําโรงเรียนจัดอาหารและที่พักให๎เด็กในระยะที่ศึกษาอยูํ เชํนนี้เป็นการยอมรับวําโรงเรียนมี
หน๎าที่ตามหลัก “Duty of Care” แล๎ว นอกจากนี้ยังอาจพิจารณาวําบุคลากรของโรงเรียน ก็มีลักษณะเป็น
ผู๎ปกครอง ตามนิยามมาตรา 4 ให๎ความหมายไว๎ “ผู๎ซึ่งรับเด็กไว๎อุปการะเลี้ยงดูหรือซึ่งเด็กนั้นอาศัยอยูํด๎วย”
และเมื่อเป็นผู๎ปกครองของเด็กยํอมมีหน๎าที่ตามนัยมาตรา 23 แหํงพระราชบัญญัติคุ๎มครองเด็ก พ.ศ. 2546
โดยต๎องคุ๎มครองสวัสดิภาพเด็กที่อยูํในความปกครองดูแลไมํให๎ตกอยูํในภาวะอันนําจะเกิดอันตรายแกํรํางกาย
หรือจิตใจ
ในกรณีนี้แม๎บุคลากรของโรงเรียนจะไมํต๎องรับผิดตํอสํวนตัว แตํเนื่องจากการจัดการศึกษาเป็นการ
บริการสาธารณะอันเป็นหน๎าที่ของรัฐ ดังนั้นกระทรวงศึกษาธิการยังคงต๎องรับผิดชดใช๎เยียวยาคําเสียหายตาม
หลัก Duty of Care โดยไมํต๎องพิสูจน๑วําเจ๎าหน๎าที่กระทาผิดหรือไมํ