รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐ มาตรา ๒๕๗ (๘)
และพระราชบั ญ ญั ติ ค ณะกรรมการสิ ท ธิ ม นุ ษ ยชนแห่ ง ชาติ พ.ศ. ๒๕๔๒
มาตรา ๑๕ (๖), (๗) กำ � หนดให้ ค ณะกรรมการสิ ท ธิ ม นุ ษ ยชนแห่ ง ชาติ (กสม.)
จั ด ทำ � รายงานประจำ � ปี เ พื่ อ ประเมิ น สถานการณ์ ด้ า นสิ ท ธิ ม นุ ษ ยชนภายใน
ประเทศและเสนอต่ อ รั ฐ สภา คณะรั ฐ มนตรี และเปิ ด เผยต่ อ สาธารณชน
รวมทั้ ง การจั ด ทำ � รายงานผลการปฏิ บั ติ ง านประจำ � ปี ต่ อ รั ฐ สภา ซึ่ ง การจั ด ทำ �
รายงานดั ง กล่ า วมี วั ต ถุ ป ระสงค์ เพื่ อ ให้ ส าธารณชนได้ รั บ ทราบถึ ง สถานการณ์
สิทธิมนุษยชนในประเทศว่า ในแต่ละปีประเทศไทยมีเหตุการณ์หรือพัฒนาการ
ที่ สำ � คั ญ ที่ มี ผ ลกระทบทั้ ง ในเชิ ง บวกและเชิ ง ลบต่ อ สิ ท ธิ ข องประชาชนที่ ไ ด้ รั บ
การรั บ รองไว้ ใ นรั ฐ ธรรมนู ญ และกฎหมายภายในของไทย และตามพั น ธกรณี
ของไทยต่อประชาคมระหว่างประเทศในเรื่องใดบ้าง และ กสม. ได้มีการดำ�เนินงาน
ในส่วนที่เกี่ยวข้องอย่างไร และในประเด็นที่เป็นปัญหา กสม. ได้มีข้อเสนอแนะเพื่อ
แก้ไขปัญหาไปยังรัฐบาล ���น่วยงาน หรือผู้ที่เกี่ยวข้องอย่างไร
ในการประเมินสถานการณ์สิทธิมนุษยชนนั้น กสม. จะทำ�การรวบรวม
ข้ อ เท็ จ จริ ง เกี่ ย วกั บ สถานการณ์ ด้ า นสิ ท ธิ ม นุ ษ ยชนในประเทศไทยที่ เ กิ ด ขึ้ น
ในปี ๒๕๕๖ แล้วนำ�มาประเมินและวิเคราะห์โดยใช้กรอบการประเมินที่สำ�คัญ
๒ ประการ ประกอบด้วย