พ.ศ. ๒๔๕๐ ได้เคลื่อนย้ายกลับมาอยู่บ้านห้วยหินลาด (บ้านเก่า) อยู่ได้ประมาณ ๓ ปี พ.ศ. ๒๕๐๓ ย้ายมาอยู่ที่ โชซูโกล๊ะ มีความหมายถึง ที่เป็นพื้นที่ ป่าไม้สนดา สัตว์ป่า เช่น แรด ทีช่ อบอาศัยอยู่ในบริเวณนั้น พ.ศ.๒๕๐๗ ย้ายมาอยู่ที่หมู่บ้านห้วยหินลาดใน จนถึงปัจจุบัน พ.ศ. ๒๕๑๑-๒๕๑๒ มีการแยกครอบครัว บางส่วนไปอยู่ห้วยหินลาดนอกเพราะสะดวกในการ ทานา บางส่วนก็ตามไปอยู่กับพี่น้องบ้านท่าขี้เหล็ก เพราะไปหาที่ทานา พ.ศ.๒๕๔๓ ได้มีการรวบรวมหมู่บ้าน ห้วยหินลาดนอก, ห้วยหินลาดใน, ผาเยือง, ห้วยทรายขาว ประกาศเป็นหมู่บ้านทางการ ห้วยหินลาดในเป็นหมู่บ้านหลัก เมื่อวันที่ ๑ กันยายน ๒๕๔๓ “หย่อมบ้านห้วยหินลาดใน” ตั้งอยู่ห่างจากตัวอาเภอประมาณ ๒๐ กิโลเมตร ตามถนนสาย เวียงป่าเป้า -พร้าว อยู่ในเขตป่าธรรมชาติ (เป็นป่าสงวนแห่งชาติแม่ปูน, โป่งเหม็น) ที่คงความ อุดม สมบูรณ์มีระดับความสูงจากน้าทะเล ๘๐๐-๙๐๐ เมตร อาณาเขตของหมู่บ้านตั้งอยู่บริเวณหุบเขาที่มีน้า ห้วยหินลาดไหลผ่านและตั้งอยู่ระหว่างเขตป่าสงวนแห่งชาติ (ประกาศเมื่อปี พ.ศ.๒๕๑๗ ) ชาวบ้านทุก ครอบครัวก่อสร้างบ้านด้วยไม้ วิถีชีวิตโดยทั่วไปมีการพึ่งพิงกับป่าที่เป็นแหล่งอาหารและสมุนไพร มี ระบบการผลิตทางการเกษตรที่มีความหลากหลาย มีทั้งระบบการทางาน ทาสวนในลักษณะวนเกษตร และการทาไร่หมุนเวียน ที่ยังมีการหมุนเวียน ๗-๑๐ ปีต่อรอบ การเลี้ยงสัตว์ยังคงเลี้ยงไว้เพื่อการบริโภค และใช้ประกอบพิธีกรรม เช่น ไก่ เป็ด หมู เศรษฐกิจของชุมชนที่สามารถทารายได้เกือบตลอดปี คือ การ แปรรูปชาและผลผลิตจากป่า ซึ่งเป็นการเก็บจากสวนผสมผสานของชุมชน ลักษณะแนวเขตที่ตั้งชุมชน ทิศเหนือ ติดต่อกับพื้นที่หมู่บ้านป่าตึง ชาติพันธุ์ลีซู ทิศตะวันออก ติดต่อกับบ้านห้วยหินลาดนอก ชุมชนปกาเกอะญอ ทิศตะวันตก ติดต่อกับบ้านห้วยทรายขาว ชาติพันธุ์ลาหู่ ทิศใต้ ติดต่อกับเขตอุทยานขุนแจ ชาวบ้ านห้ วยหิน ลาดใน นับ ถือผี เจ้าที่สิ่ งศักดิ์สิทธิ์และผสมผสานกับการนับถือศาสนาพุทธ ยังคงมีการประกอบพิธีกรรมในการเลี้ยงผีป่า ผีน้า ผีไร่ การผูกข้อมือสู่ขวัญและยังคงเน้นวิถีการทอผ้าใส่ เอง ทอย่ามไว้ใช้ ตาข้าวกิน ผสมผสานกับวิถีสมัยใหม่ ลักษณะทั่วไปของหย่อมบ้านหินลาดใน ๔๗