97 รายงานการประเมินสถานการณ์สิทธิมนุษยชนในประเทศไทย และรายงานผลการปฏิบัติงานประจำาปี ๒๕๕๕ ๒.๕.๓ สิทธิคนพิการ ๑) เกณฑ์กำรประเมินสถำนกำรณ์สิทธิคนพิกำร (๑) รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐ มาตรา ๓๐ รับรองว่า บุ ค คลย่ อ มเสมอกั น ในกฎหมายและห้ า มการเลื อ กปฏิ บั ติ โ ดยไม่ เ ป็ น ธรรมต่ อ บุ ค คลเพราะเหตุ แห่งความพิการ นอกจากนี้ มาตรา ๔๙ ได้กา� หนดให้รฐั ต้องจัดให้ผพู้ กิ ารหรือทุพพลภาพได้รบั การศึกษาโดย ทัดเทียมกับบุคคลอื่นอย่างทั่วถึงและมีคุณภาพ โดยไม่เก็บค่าใช้จ่าย และมาตรา ๕๔ ระบุว่า บุคคลพิการ หรือทุพพลภาพมีสิทธิเข้าถึงและใช้ประโยชน์จากสวัสดิการ สิ่งอ�านวยความสะดวก อันเป็นสาธารณะและ ความช่วยเหลือที่เหมาะสมจากรัฐ (๒) พระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ พ.ศ. ๒๕๕๐ มาตรา ๒๐ รับรองสิทธิของคนพิการในการเข้าถึงและใช้ประโยชน์จากสิ่งอ�านวยความสะดวกสาธารณะ ตลอดจน สวัสดิการและความช่วยเหลืออื่นจากรัฐ ได้แก่ บริการฟื้นฟูสมรรถภาพ การศึกษา การมีส่วนร่วมใน กิจกรรมทางสังคม เศรษฐกิจ และการเมือง การเข้าถึงข้อมูลข่าวสารและเทคโนโลยีสิ่งอ�านวยความสะดวก เพื่อการสื่อสารส�าหรับคนพิการทุกประเภท บริการล่ามภาษามือ สัตว์น�าทาง หรือเครื่องช่วยความพิการใดๆ สวัสดิการเบี้ยความพิการ และการปรับสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัย การมีผู้ช่วยคนพิการ หรือสวัสดิการอื่นๆ (๓) อนุสญ ั ญาระหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิของคนพิการ (CRPD) ประเทศไทยมีพนั ธกรณี ตามข้อ ๔ ของอนุสัญญาฯ ในการประกันและส่งเสริมให้สิทธิมนุษยชนและเสรีภาพขั้นพื้นฐานของคนพิการ ทั้งปวงกลายเป็นจริงอย่างเต็มที่ โดยปราศจากการเลือกปฏิบัติในรูปแบบใดๆ บนพื้นฐานจากความพิการ รัฐภาคีจะด�าเนินมาตรการที่เหมาะสมเพื่อให้มีการปฏิบัติตามสิทธิที่ได้รับรองไว้ในอนุสัญญานี้ และ กสม. ได้รับมอบหมายตามข้อ ๓๓.๒ ของอนุสัญญาฯ ให้เป็นกลไกอิสระระดับชาติในการติดตามการด�าเนินการ ส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิของคนพิการให้เป็นไปตามที่ก�าหนดในอนุสัญญาฯ