47 รายงานการประเมินสถานการณ์สิทธิมนุษยชนในประเทศไทย และรายงานผลการปฏิบัติงานประจำ�ปี ๒๕๕๕ ๓) การประเมินสถานการณ์สิทธิมนุษยชนเกี่ยวกับเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นของ บุคคลและสื่อมวลชน การชุ ม นุ ม ทางการเมื อ งเป็ น การแสดงความคิ ด เห็ น ของบุ ค คลย่ อ มได้ รั บ ความคุ ้ ม ครองตาม รั ฐ ธรรมนู ญ แห่ ง ราชอาณาจั ก รไทย พุ ท ธศั ก ราช ๒๕๕๐ มาตรา ๔๕ - ๔๘ ซึ่ ง ประกั น เสรี ภ าพของ บุคคลในการแสดงความคิดเห็น เสรีภาพในการเผยแพร่ข่าวสารของสื่อมวลชน แต่การจ�ำกัดเสรีภาพ การแสดงความคิ ด เห็ น เฉพาะเพื่ อ รั ก ษาความมั่ น คงของรั ฐ ไม่ ล ะเมิ ด สิ ท ธิ ข องผู ้ อื่ น และเพื่ อ รั ก ษา ความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีตามกฎหมาย นอกจากนี้ กติการะห���่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมือง และสิทธิทางการเมือง ในข้อ ๑๙ วรรคสอง รวมถึงข้อเสนอแนะจากกระบวนการ UPR ที่ประเทศไทย ยอมรับเกี่ยวกับเสรีภาพในการแสดงความเห็น สถานการณ์โดยรวมในเรื่องเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นของบุคคลและสื่อมวลชน ในรอบปี ที่ผ่านมายังมีข้อจ�ำกัด แม้มีการศึกษาเพื่อแก้ไขพระราชบัญญัติการกระท�ำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ ประเด็นหมิ่นประมาทโดยลดโทษลง แต่การคงความผิดที่กระทบความมั่นคงไว้ เท่ากับ เป็ น การเปิ ด โอกาสให้ เจ้ า หน้ า ที่ ข องรั ฐ ใช้ ดุ ล พิ นิ จ นอกจากนี้ กสทช. ซึ่ ง อยู ่ ใ นระยะเริ่ ม ด� ำ เนิ น การ ในการก�ำกับดูแลสื่ออิเล็กทรอนิกส์ ควบคู่กับการคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพของประชาชนจากการประกอบ กิจการดังกล่าว ก็ยังไม่ได้แสดงบทบาทดังกล่าวมากนัก ส่วนเรื่องการน�ำเสนอข่าวของสื่อมวลนั้น ถึงแม้ การเลือกรับข้อมูลข่าวสารจะถือเป็นสิทธิเสรีภาพตามกฎหมาย แต่สื่อควรน�ำเสนอข่าวอย่างเที่ยงธรรม ปราศจากอคติ ค�ำนึงถึงความถูกต้องและให้ความเป็นธรรมกับทุกฝ่าย โดยมีความรับผิดชอบภายใต้ กรอบจริยธรรมแห่งวิชาชีพ