ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อม เพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน อนุสญ ั ญาแห่งยุโรปว่าด้วยการคุม้ ครองสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพขัน้ พืน้ ฐาน ค.ศ. ๑๙๕๐ ฉบับปรับปรุงแก้ไข โดยพิธีสารถึงฉบับที่ ๑๔ ค.ศ. ๒๐๑๐ มีทั้งสิ้น ๕๙ มาตรา แบ่งออกเป็น ๓ ส่วน ได้แก่ ส่วนที่ 1 เกี่ยวกับสิทธิและเสรีภาพ ส่วนที่ 2 เกี่ยวกับศาลสิทธิมนุษยชนแห่งยุโรป ส่วนที่ 3 เกี่ยวกับบทบัญญัติเบ็ดเตล็ด ส่วนที่ ๑ เกี่ยวกับสิทธิและเสรีภาพ มาตรา ๑ พันธกรณีของรัฐต่อสิทธิมนุษยชน มาตรา ๒ สิทธิในชีวิต มาตรา ๓ หลักการห้ามทรมาน มาตรา ๔ การห้ามค้าทาสและแรงงาน มาตรา ๕ สิทธิในเสรีภาพและความมั่นคง มาตรา ๖ สิทธิในกระบวนการพิจารณาคดี มาตรา ๗ หลักการไม่ถูกลงโทษหากไม่มีกฎหมาย ก�ำหนด มาตรา ๘ สิทธิในการเคารพต่อชีวิตครอบครัวและ ส่วนตัว มาตรา ๙ เสรีภาพในทางความคิด ความรู้สึกนึกคิด และการนับถือศาสนา มาตรา ๑๐ เสรีภาพในการแสดงออก มาตรา ๑๑ เสรีภาพในการเข้าสมาคมหรือชุมนุม มาตรา ๑๒ สิทธิในการแต่งงาน มาตรา ๑๓ สิทธิในการได้รับการเยียวยาอย่างมี ประสิทธิผล มาตรา ๑๔ หลักการห้ามเลือกปฏิบัติ มาตรา ๑๕ หลักผู้แทนในสถานการณ์ฉุกเฉิน มาตรา ๑๖ การจ�ำกัดกิจกรรมทางการเมืองของ คนต่างด้าว มาตรา ๑๗ หลักการใช้สิทธิโดยมิชอบ มาตรา ๑๘ หลักการจ�ำกัดการใช้สิทธิ ส่วนที่ ๒ เกี่ยวกับศาลสิทธิมนุษยชนแห่งยุโรป ตั้งแต่มาตรา ๑๙ ถึงมาตรา ๕๑ กล่าวถึง การก่อตั้งศาลสิทธิมนุษยชน จ�ำนวนผู้พิพากษา ส�ำนักงานศาล การ คัดเลือกผูพ้ พิ ากษา วาระการด�ำรงต�ำแหน่ง ผูร้ ายงานของศาล ทีป่ ระชุมผูพ้ พิ ากษา อ�ำนาจของผูพ้ พิ ากษานายเดียว อ�ำนาจของคณะกรรมการผู้พิพากษา การท�ำค�ำวินิจฉัยของศาล อ�ำนาจของที่ประชุมใหญ่ (Grand Chamber) เขต อ�ำนาจศาล คดีระหว่างรัฐ ค�ำฟ้องของปัจเจกบุคคล การยื่นค�ำฟ้อง การแทรกแซงของบุคคลที่สาม การตรวจสอบ ข้อเท็จจริง การระงับข้อพิพาทด้วยดี การรับฟังพยานและเอกสารต่าง ๆ การท�ำค�ำพิพากษา และการเสนอคดีไปยัง ทีป่ ระชุมใหญ่ การจัดให้มเี หตุผลในค�ำพิพากษา ผลผูกพันของค�ำพิพากษาและการบังคับคดี การท�ำความเห็นแนะน�ำ (Advisory Opinion) และเหตุผลในความเห็นแนะน�ำ ค่าใช้จ่ายของศาล รวมถึงเอกสิทธิและความคุ้มกันของ ผู้พิพากษา 79