68 รายงานการศึกษาวิจัย การเลือกปฏิบัติในการประกอบอาชีพของผูติดเชื้อเอชไอวี โครงการเพื่อคุมครองสิทธิของผูติดเชื้อเอชไอวี ในป พ.ศ. 2554 มีการดําเนินงานในระดับจังหวัด 7 แหง ไดแก ศรีสะเกษ อุบลราชธานี ชัยภูมิ พะเยา นาน นครสวรรค และลพบุรี แนวคิดหลักในการดําเนินงาน คือ การสราง กลไกการมีสวนรวมในระดับจังหวัดเพื่อแกไขปญหาการเลือกปฏิบัติในการผูติดเชื้อ ซึ่งเริ่มตนจากการสรางเวที การมีสวนรวมในระดับจังหวัด เพื่อหาทางสงเสริมคุมครองสิทธิดานเอดส โดยหนวยงานที่เขารวมประกอบดวย หนวยงานภาครัฐที่เกี่ยวของ เชน อคช.จังหวัด สํานักงานสวัสดิการและคุมครองแรงงาน สํานักงานพัฒนาสังคมและ ความมั่นคงของมนุษย (พม.จ.) และเครือขายภาคประชาสังคมในพื้นที่ ซึ่งหนวยงานเหลานี้มักเปนหนวยงานที่อยู ภายใตกลไกอนุกรรมการปองกันและแกไขปญหาเอดสระดับจังหวัด หลังจากนั้น FAR ก็ดําเนินการพัฒนาศักยภาพ ในการดําเนินงานของกลไกสนับสนุนใหมีการทําแผนปฏิบัติการและดําเนินการตามแผน ซึ่งประกอบดวย การรับ เรื่องราวรองทุกข การประชุมเปนระยะ ๆ และมีการสรุปบทเรียนเมื่อสิ้นสุดโครงการ ผลการดําเนินงานพบวา จาก ระยะเวลาในการดําเนินงาน 8 เดือน คณะทํางานไดรบั เรือ่ งรองเรียนทัง้ หมด 47 เรือ่ ง และสําหรับปญหาการเลือกปฏิบตั ิ ในการประกอบอาชีพ สามารถแกไขไดโดยการประสานงานกับนายจาง/หนวยงานเพื่อไปสรางความรูความเขาใจ ในเรื่องการแพรระบาดของผูติดเชื้อเอชไอวี สิทธิของผูติดเชื้อ โดยในหลายกรณีพบวา เปนการเลือกปฏิบัติ ดวยเหตุแหงการไมรู ทั้งไมรูสิทธิของผูติดเชื้อ และไมรูเรื่องการแพรระบาด และกลาวอางถึงขอกฎหมาย เพื่อใชเปน เงื่อนไขในการจํากัดสิทธิของผูติดเชื้อ เมื่อคณะทํางานลงไปทําความเขาใจและสามารถแสดงขอเท็จจริงใหเห็นวา ไมมีขอกฎหมายที่จํากัดสิทธิดังกลาว ���็สามารถแกไขปญหาดังกลาวได แตผลสัมฤทธิในการแกไขปญหา มักจะจํากัด อยูเปนรายกรณีเทานั้น อยางไรก็ดี แมวาโครงการจะมีผลในการเสริมพลังขององคกรที่ทํางานสงเสริมและคุมครองสิทธิของ ผูติดเชื้อที่เขาถึงกลุมเปาหมายในระดับพื้นที่ แตเมื่อการสนับสนุนงบประมาณสิ้นสุดโครงการก็จบลง เงื่อนไขนี้ เปนหนึ่งในขอจํากัดที่สําคัญของการดําเนินงานขององคกรในภาคประชาสังคม ซึ่งมีทรัพยากรในการดําเนินงาน จํากัด งบประมาณในการดําเนินงานจํานวนมากก็มาจากหนวยงานระหวางประเทศ ซึ่งมีแนวโนมวา ในระยะตอไป จะใหการสนับสนุนนอยลงเรื่อย ๆ รวมทั้งงบประมาณสนับสนุนในประเทศก็มีนอยลง171 และแมจะมีกองทุน สนับสนุนการสรางเสริมระบบสุขภาพ (สสส.) ที่ใหความสําคัญกับการดําเนินงานเพื่อสรางสุขภาวะ แตแนวทาง การสนับสนุนโครงการก็เปนการสนับสนุนระยะสั้น ไมตอเนื่อง นอกจากนั้น องคกรภาคประชาสังคมก็มีขีดจํากัด ในการคุมครองสิทธิ เพราะขาดการยอมรับจากภาคราชการ และขาดอํานาจทางกฎหมาย หลายเรื่องจึงเปน การดําเนินงานเพือ่ สงตอใหหนวยงานทีม่ หี นาทีร่ บั ผิดชอบ อยางเชน สํานักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติ ดําเนินงานตอ หรือจําเปนตองฟองรองเพื่อใหเกิดการดําเนินคดีตอไป 171 คณะทํางานจับตานโยบายคณะกรรมการองคกรพัฒนาเอกชนดานเอดส (กพอ.), รายงานการวิเคราะหนโยบายการตอบสนองตอปญหาเอดสของประเทศไทย ในมุมมองของภาคประชาสังคม ฉบับป พ.ศ. 2552, หนา 98.