26
รายงานการศึกษาวิจัย
การเลือกปฏิบัติในการประกอบอาชีพของผูติดเชื้อเอชไอวี
3. หลักการรักษาความลับ (Confidentiality) ในโลกแหงการทํางาน กฎหมายกําหนดให นายจาง
ลูกจางและบริษัทจัดหางานมีหนาที่ในการรักษาความลับ โดยเฉพาะอยางยิ่งอัตลักษณและสถานภาพของบุคคล
ที่เปนผูติดเชื้อเอชไอวี50
นอกจากนี้ กฎหมายมุ ง ส ง เสริ ม การแก ไขป ญ หาโรคเอดส อ ย า งรอบด า นและได มี บ ทบั ญ ญั ติ
เปนการเฉพาะเกี่ยวกับมาตรการปองกันและการใหความรูเกี่ยวกับโรคเอดส ซึ่งรวมถึงการใหความรูในสถาน
ประกอบการดวย โดยนายจางมีหนาที่สรางความเขาใจเกี่ยวกับโรคเอดส โดยรวมมือกับหนวยงานภาครัฐ นายจาง
มีหนาที่ใหขอมูลเกี่ยวกับโรคเอดสที่เปนมาตรฐานกับภาครัฐและลูกจางทุกคน โดยจะตองจัดทําขอมูลดังกลาว
ในฐานะเปนสวนหนึ่งของการปฐมนิเทศพนักงาน การฝกอบรม และแผนงานของฝายพัฒนาทรัพยากรมนุษย ทั้งนี้
การดําเนินกิจกรรม การใหขอมูลความรูดังกลาว กระทรวงแรงงานและการจางงานเปนหนวยงานรับผิดชอบในการ
ตรวจสอบกิจกรรมการรณรงคในภาคเอกชนทั้งหมด51
กฎหมายบัญญัติใหมีการตั้งหนวยงานกลางในการกําหนดนโนบายและวางแผนงานในการปองกัน
และควบคุมการแพรระบาดของเชื้อเอชไอวี คือ สภาเอดสแหงชาติ (The Philippine National AIDS Council)
หรือ PNAC52
แนวนโยบายและแนวปฏิบัติที่ดีในการแกไขปญหาเกี่ยวกับโรคเอดส
รัฐบาลสาธารณรัฐฟลิปปนสมีความมุงมั่นในการแกไขปญหาเกี่ยวกับโรดเอดสผานกรอบกฎหมาย
และนโยบายดานตาง ๆ ในการนี้ PNAC ในฐานะหนวยงานรับผิดชอบหลักจะทําหนาที่กําหนดนโยบายและทิศทาง
ในการดํ า เนิ น งานแก ไขป ญ หาเกี่ ย วกั บ โรคเอดส และเป น หน ว ยงานกลางที่ ทํ า หน า ที่ ป ระสานงานระหว า ง
หนวยงานอืน่ ๆ ทีเ่ กีย่ วของในการจัดทําแผนยุทธศาสตรแหงชาติดา นโรคเอดส อีกทัง้ ยังเปนหนวยงานในการติดตาม
ประเมินผลและจัดทําขอเสนอแนะตอการดําเนินมาตรการปองกันและควบคุมการแพรระบาดของเชื้อเอชไอวี
ในการแกไขปญหาเกี่ยวกับโรคเอดส รัฐบาลไดดําเนินการภายใตยุทธศาสตรแหงชาติดานเอดส
ระยะกลาง (The AIDS Medium-Term Plan) ซึ่งวางแนวทางในการตัดสินใจในระดับนโยบาย และการจัดลําดับ
ความสําคัญของแผนงาน รวมตลอดถึงการจัดสรรทรัพยากรในการดําเนินกิจกรรมของหนวยงานที่เกี่ยวของ อาทิ
รัฐบาล กลุมนายจาง กลุมลูกจาง และองคกรภาคประชาสังคม เปนตน ปจจุบันมีการดําเนินกิจกรรมตาม
ยุทธศาสตรแหงชาติดานเอดสระยะกลาง ฉบับที่ 5 มีระยะเวลาในการดําเนินการตั้งแตป พ.ศ. 2554 – 2559
โดยยุทธศาสตรฉบับดังกลาวมุงเนนใหความสําคัญตอการมุงสูเปาหมายที่เปนศูนย (Getting to zero) โดยมี
จุดมุงหมายเพื่อลดจํานวนผูติดเชื้อเอชไอวีรายใหม ลดการเลือกปฏิบัติตอผูติดเชื้อเอชไอวี และลดจํานวนการตาย
ของผูติดเชื้อเอชไอวี หรือการตายที่เกิดจากการติดเชื้อเอชไอวี ผานมาตรการการปองกัน การดูแลรักษา และการ
ปรับปรุงการดําเนินนโยบาย การบริหารจัดการและการประสานงานใหมีประสิทธิภาพ และการพัฒนาศักยภาพ
ของผูมีสวนเกี่ยวของทุกภาคสวน รวมตลอดถึงกลุมผูติดเชื้อเอชไอวี ในการนํายุทธศาสตรแหงชาติดังกลาว
ไปปฏิบัต53ิ
Section 30
Section6
52
Sections 43-48
53
Global AIDS Progress Report, Country Progress Report: The Philippines 2010 -2011, (Geneva: UNAIDS), หนา 18 -20 และดูรายละเอียดเพิม่ เติมใน
http://www.ilo.org/aids/legislation/WCMS_172919/lang--en/index.htm
50
51