โครงการศึกษาวิจัยเพื่อจัดทาข้อเสนอแนะนโยบายหรือมาตรการเพื่อคุ้มครองและส่งเสริมสิทธิของผู้สูงอายุ :1111 กรณีการเลือกปฏิบัติในผู้สูงอายุ | xi มั่นคงของมนุษย์ กระทรวงสาธารณสุข กระทรวงมหาดไทย และกระทรวงการคลังควรจะกาหนดเป็นนโยบาย หลักประการหนึ่งของหน่วยงาน (3) ข้อเสนอแนะแนวทางการปฏิบัติ: 1. ควรมีการประเมินสถานการณ์ของการจ้างงานและการประกันสั งคม หรือสิ่งแวดล้อมที่เป็น มิตรกับผู้สูงอาย��ด้วยข้อมูลเชิงประจักษ์ ของแต่ละหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้อง โดยมีการวิเคราะห์สถานการณ์ การ พยากรณ์แนวโน้มและการเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ เพื่อนาไปปรับปรุงแผนปฏิบัติการและโครงการ รวมทั้ง การปรับปรุงแก้ไขกฎหมาย รูป ธรรม คือ การจัดทารายงานผลงานประจาปี แบบ White Paper ของแต่ละ หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง 2. ควรมีความร่วมมือในการทางานระหว่างหน่วยงานที่มีเป้าหมายเดียวกัน คือ การคุ้มครอง สิทธิด้านเศรษฐกิจและสังคมของผู้สูงอายุ โดยเฉพาะหน่วยงานส่วนกลางและหน่วยงานท้องถิ่น ซึ่งในปัจจุบัน มีรูปแบบของการทาข้อตกลงร่วมกันระหว่างหน่วยงานของกระทรวงสาธารณสุข กระทรวงการพัฒนาสังคม และความมั่นคงของมนุษย์ และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในด้านการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุในชุมชน ในส่วน ของการจ้างงานผู้สูงอายุ ก็อาจจะทาเป็นข้อตกลงร่วมกันระหว่างกระทรวงแรงงาน กระทรวงการพัฒนาสังคม และความมั่นคงของมนุษย์ และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3. ควรมีการใช้ประโยชน์จากเส้นความยากจน (Poverty line) เพื่อพัฒนาเส้นขีดความยากจน หรือ เส้นขีดรายได้ขั้นต่า โดยกระทรวงการคลังร่วมมือกับสานักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและ สังคมแห่งชาติ เพื่อเป็นเกณฑ์ ในการคัดเลือกผู้ยากจนหรือผู้มีรายได้ต่าในการเข้าร่วมโครงการต่าง ๆ ด้าน สวัสดิการสังคมของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับผู้สูงอายุ 4. ควรมีการจัดโครงการชุบชีวิตชุมชน หรือเมือง หรือนคร (Revitalization of Community or Town or City) ที่เน้นการสร้างงานในชุมชนหรือในท้องถิ่นแก่ผู้สูงอายุ อานวยความสะดวกในการเดินทาง ในการอยู่อาศัยแก่ผู้สูงอายุ โดยหน่วยงานส่วนกลางทาหน้าที่เป็นผู้กากับดูแล (Regulator) และหน่วยงาน ท้องถิ่นเป็นหน่วยงานปฏิบัติ (Operator) 8). ปัญหาการเลือกปฏิบัติต่อผู้สูงอายุด้าน��ุขภาพและคุณภาพชีวิต (1) การสนับสนุนด้านสุขภาพ (Health Support): 1. ปั ญ หาความชั ด เจนของบทบั ญ ญั ติก ฎหมายเกี่ย วกั บ สิ ท ธิ ของผู้ สู งอายุ ในการได้ รั บ การ สนับสนุนด้านสุขภาพ: การบัญญัติเกี่ยวกับสิทธิในสุขภาพของผู้สูงอายุยังคงบัญญัติในลักษณะกว้าง ๆ เช่น พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 มาตรา 6 วรรคสอง แต่ยังต้องออกกฎหมายลาดับรองมากาหนด หลักเกณฑ์เฉพาะเจาะจงว่าผู้สูงอายุควรได้รับการดูแลสุขภาพอย่างยั่งยืนอย่างไร ตลอดจนยังขาดมาตรการที่ เป็นรูปธรรมต่อการส่งเสริมและคุ้มครองสุขภาพผู้สูงอายุ นอกจากนี้แม้จะมีนโยบายที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพของ ผู้สูงอายุ แต่ยังคงขาดการบังคับใช้อย่างจริงจัง ซึ่งขาดหลักเกณฑ์ในการควบคุมราคาหรือการสนับสนุนอุปกรณ์ ดังกล่าวแก่ผู้สูงอายุ 2. ปัญหาความทั่วถึงและครอบคลุมของการเข้าถึงสิทธิด้านบริการสุขภาพแก่ผู้สูงอายุ : แม้ว่า การเข้าถึงสิทธิทางสุขภาพของผู้สูงอายุมีทิศทางที่ดีขึ้นกว่าในอดีต แต่ ยังพบปัญหาความครอบคลุมของบริการ