รายงานผลการปฎิบัติงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
ประจ�ำปีงบประมาณ พ.ศ. 2563
มาตรการหรือแนวทาง
ในการส่งเสริมและ
คุ้มครองสิทธิมนุษยชน
(ต่อ)
079
UNGPs) มาใช้เป็นแนวทางในการพิจารณาประกอบการอนุญาตออกประทานบัตรเหมืองแร่
ถ่านหินซึ่งเป็นโครงการหรือกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาและการบริหารจัดการ
ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในเชิงธุรกิจ อันอาจมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและ
ประชาชน เพื่อให้สอดรับกับประเด็นหลัก (Key Priority Area) เรื่อง แผนปฏิบัติการ
ด้านชุมชน ที่ดินทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่ประเด็นหลักใน
แผนปฏิบัติการระดับชาติว่าด้วยธุรกิจกับสิทธิมนุษยชนที่คณะรัฐมนตรีได้ให้ความเห็นชอบ
เมือ่ วันที่ 29 ตุลาคม 2562 รวมทัง้ พิจารณาให้เป็นไปตามแนวนโยบายแห่งรัฐตามรัฐธรรมนูญ
ทีม่ งุ่ ส่งเสริมการอนุรกั ษ์พลังงานและการใช้พลังงานอย่างคุม้ ค่า รวมทัง้ พัฒนาและสนับสนุน
ให้มกี ารผลิตและการใช้พลังงานทางเลือกเพือ่ เสริมสร้างความมัน่ คงด้านพลังงานอย่างยัง่ ยืน
และสอดคล้ อ งกั บ เป้ า หมายการพั ฒ นาที่ ยั่ ง ยื น ในกรอบสหประชาชาติ ห ลั ง ปี 2558
ถึงปี 2573 (Sustainable Development Goals: SDGs post-2015-2030) เป้าหมายที่ 7
เป้าหมายที่ 13 และเป้าหมายที่ 15 ที่มุ่งเน้นการลดการพึ่งพาเชื้อเพลิงฟอสซิลและ
การเพิม่ ขึน้ ของการปล่อยก๊าซเรือนกระจก การแก้ไขปัญหาการเปลีย่ นแปลงสภาพภูมอิ ากาศ
(Climate Change) รวมถึงการส่งเสริมการใช้ประโยชน์ทรัพยากรบนบกอย่างยั่งยืน
เพื่อให้เกิดประโยชน์และเป็นธรรมต่อทุกฝ่ายต่อไป
2. กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิง่ แวดล้อม โดยกรมป่าไม้ ซึง่ เป็นผูอ้ นุญาตให้
เอกชนเข้าท�ำประโยชน์ในพื้นที่บริเวณค�ำขอประทานบัตรเหมืองแร่ถ่านหิน และกระทรวง
มหาดไทย ควรร่วมกันพิจารณาด�ำเนินการส�ำรวจและจัดสรรที่ดินท�ำกินอย่างเพียงพอและ
เหมาะสมกับวิถีชีวิตให้แก่กลุ่มชาติพันธุ์กะเหรี่ยงที่อาจได้รับผลกระทบ หากมีการอนุญาต
ให้สัมป��านแก่เอกชนเข้าท�ำเหมืองแร่ถ่านหินในพื้นที่บ้านกะเบอะดิน เนื่องจากเป็น
กลุม่ ชาติพนั ธุก์ ะเหรีย่ งซึง่ ได้รบั การคุม้ ครองตามมติคณะรัฐมนตรี เมือ่ วันที่ 3 สิงหาคม 2553
และอาจต้องสูญเสียทีด่ นิ ท�ำกินจากการด�ำเนินการใดของรัฐในเรือ่ งดังกล่าว จึงต้องค�ำนึงถึง
แนวนโยบายแห่งรัฐตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 70
ซึ่งบัญญัติให้รัฐพึงส่งเสริมและให้ความคุ้มครองชาวไทยกลุ่มชาติพันธุ์ให้มีสิทธิด�ำรงชีวิต
ในสังคมตามวัฒนธรรม ประเพณี และวิถีชีวิตดั้งเดิมอย่างสงบสุข และเป็นไปตามสิทธิ
ทีไ่ ด้รบั การรับรองตามกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม
ที่รัฐจะต้องให้หลักประกันว่าการจัดการทรัพยากรธรรมชาติอันเกิดจากความร่วมมือ
ทางเศรษฐกิ จ ประชาชนจะต้ อ งไม่ ถู ก ลิ ด รอนวิ ถี ท างยั ง ชี พ ของตน ซึ่ ง จะสอดคล้ อ ง
กับแผนปฏิบตั ิการระดับชาติวา่ ด้วยธุรกิจกับสิทธิมนุษยชน เรือ่ ง แผนปฏิบตั กิ ารด้านชุมชน
ที่ ดิ น ทรั พ ยากรธรรมชาติ และสิ่ ง แวดล้ อ ม ที่ ค ณะรั ฐ มนตรี ไ ด้ ใ ห้ ค วามเห็ น ชอบ
เมือ่ วันที่ 29 ตุลาคม 2562 และสอดรับกับเป้าหมายการพัฒนาทีย่ งั่ ยืนในกรอบสหประชาชาติ
หลังปี 2558 ถึงปี 2573 (Sustainable Development Goals: SDGs post-2015-2030)
เป้าหมายที่ 10 การส่งเสริมความเท่าเทียมและลดความไม่เสมอภาคของกลุ่มชาติพันธุ์
และเป้ า หมายที่ 11 การปกป้ อ งและคุ ้ ม ครองมรดกทางวั ฒ นธรรมและความมั่ น คง
ในการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ให้มีความปลอดภัยและยั่งยืน
บทที่
3