CEDAW) ทำให้ แต่ล ะประเทศดำเนินนโยบำยในกำรขจัดกำรเลื อกปฏิบัติต่อผู้หญิ งให้ สอดคล้ องกับ
อนุสญ
ั ญำ เช่น An Act for the Magna Carta of Women ของประเทศฟิ ลิปปิ นส์ระบุว่ำ รัฐจะส่งเสริ มและ
ทำให้ ผ้ หู ญิงได้ ใช้ สิทธิอย่ำงเต็มที่ในทุกๆ ด้ ำน
จำกกำรศึกษำพบว่ำ กฎหมำยของ ๓ ประเทศครอบคลุมถึงสิทธิ ได้ แก่ สิทธิในกำรมีชีวิตอยู่อย่ำงมี
ศักดิ์ศรี ควำมเป็ นมนุษย์ (Right to Life) สิทธิ ในกำรได้ รับข้ อมูลข่ำวสำรและกำรศึกษำ (Right to
Information and Education) สิทธิในกำรตัดสินใจว่ำจะมีบตุ รหรื อไม่และจะมีเมื่อใด (Right to Decide
Whether or When to Have Children) และสิทธิในกำรดูแลและป้องกันสุขภำพ (Right to Health Care
and Health Protection) แต่ไม่พบสิทธิในควำมเป็ นส่วนตัว (Right to Privacy) ปรำกฎอยูใ่ นกฎหมำย
อย่ำงไรก็ตำม กฎหมำยของแต่ละประเทศถูกกรอบไว้ ด้วยควำมคิดควำมเชื่อทำงศำสนำ สังคม
และวัฒนธรรม และมีอิทธิ พลเหนืออนุสัญญำต่ำงๆ ทำให้ ท้ำยที่สุดสิทธิ ของผู้หญิ ง โดยเฉพำะอย่ำงยิ่ง
เยำวชนหญิงถูกจำกัด สิ่งที่เหมือนกันของทัง้ ๓ ประเทศคือ ยังไม่มีควำมชัดเจนเรื่ องสิทธิอนำมัยเจริ ญพันธุ์
ว่ำคือ สิทธิมนุษยชน และไม่มีกฎหมำยอนำมัยเจริ ญพันธุ์ ซึ่งจะช่วยเติมเต็มกำรเข้ ำถึงสิทธิด้ำนต่ำงๆ ของ
เยำวชนที่ตงครรภ์
ั้
โดยไม่พร้ อม เพรำะอคติของคนในสังคมที่ไม่ยอมรับกำรตังครรภ์
้
ของเยำวชนหญิง ทำให้
ไม่ได้ รับกำรคุ้มครองทำงกฎหมำย และกำรสนับสนุนทำงสังคม ส่งผลให้ เยำวชนหญิงเหล่ำนี ้ไม่สำมำรถ
เข้ ำถึงสิทธิในด้ ำนต่ำงๆ ของตนได้ อย่ำงเต็มที่
๒.๓ กฎหมายในประเทศไทยที่เกี่ยวข้ องกับเยาวชนหญิงที่ตงั ้ ครรภ์ โดยไม่ พร้ อม
สำหรั บ ประเทศไทยที่ มี ป ระชำกรประมำณ ๖๗,๐๙๑,๐๙๘ คน เป็ นชำติ พ ัน ธุ์ ไ ทยร้ อยละ
๗๕, จี น ร้ อยละ ๑๔ และอื่ น ๆ ร้ อยละ ๑๑ และนับ ถื อ ศำสนำพุท ธร้ อยละ ๙๔.๖, อิ ส ลำมร้ อยละ
๔.๖, คริ ส ต์ ร้ อยละ ๐.๗ และอื่ น ๆ ร้ อยละ ๐.๑ ประชำกรมี อ ำยุป ระมำณ ๐-๑๔ ปี : ร้ อยละ
๑๙.๙ (ชำย ๖,๗๗๙,๗๒๓/หญิ ง ๖,๔๖๖,๖๒๕) อำยุป ระมำณ ๑๕-๖๔ ปี : ร้ อยละ ๗๐.๙
(ชำย ๒๓,๔๑๐,๐๙๑/หญิ ง ๒๓,๙๑๓,๔๙๙) และอำยุป ระมำณ ๖๕ ปี ขึ น้ ไป: ร้ อยละ ๙.๒
(ชำย ๒,๗๗๘,๐๑๒/หญิ ง ๓,๓๗๒,๒๐๓) ซึ่ ง มี อัต รำกำรเพิ่ ม ประชำกรอยู่ ที่ ร้ อยละ ๐.๕๔๓ ซึ่ ง
เปรี ย บเที ย บกับ ประเทศต่ำ งๆทั่ว โลกอยู่ ที่ ลำดับ ที่ ๑ ๔๗ (Central Intelligence Agency, 2011) ซึ่ ง
ตัวเลขสถิติ ที่ประชุมองค์กำรอนำมัยโลก (World Health Organization: WHO) และจำกจำนวนประชำกร
วัยรุ่นและเยำวชน อำยุ ๑๐ – ๒๔ ปี มีร้อยละ ๒๒ (๑๔ ล้ ำนคน) ของประชำกรทัง้ หมด (ทะเบียนรำษฎร์
กรมกำรปกครอง, ๒๕๕๒)และจำกกำรสำรวจในปี เดียวกัน ค่ำเฉลี่ยของผู้หญิงตังครรภ์
้
ที่มีอำยุต่ำกว่ำ ๒๐
ปี ของทัว่ โลกอยู่ที่ ๖๕ ต่อ ๑,๐๐๐ คน ส่วนค่ำเฉลี่ยของผู้หญิงในทวีปเอเชียอยู่ที่ ๕๖ ต่อ ๑,๐๐๐คน โดย
ประเทศไทยมีผ้ หู ญิงตังครรภ์
้
ที่อำยุต่ำกว่ำ ๒๐ ปี จำนวน ๗๐ ต่อ๑,๐๐๐คน ซึ่งเป็ นตัวเลขที่สงู สุดของ
ประเทศในทวีปเอเชีย1 และตัวเลขเหล่ำนี ้มีแนวโน้ มที่จะเพิ่มขึ ้นเรื่ อยๆ (วัลยำ ธรรมพนิชวัฒน์,๒๕๕๓, น.
๕-๙)
๔๒