โดยกฎหมำยนี ้มีกำรระบุถึงเรื่ องกำรไม่เลือกปฏิบตั ติ อ่ เด็กในมำตรำ ๔ “เด็ก ไม่ว่าจะเป็ นเด็กหญิ ง หรื อเด็กชาย เกิ ดในหรื อนอกสมรส ทางกายภาพ หรื อรับมา เลี ย้ งดู เกิ ดจากฝ่ ายใดฝ่ ายหนึ่งหรื อทัง้ ๒ ฝ่ ายจากการแต่งงาน โดยไม่คานึงถึงสัญชาติ ความเชื ่อ ศาสนา ภูมิหลังทางสังคม และฐานะ รวมไปถึ งความคิ ดเห็นทางการเมื องของบิ ดามารดา หรื อ ผูป้ กครอง ต้องได้รับการคุม้ ครอง การดูแล และการศึกษา และมี สิทธิ ตามทีก่ ฎหมายระบุ” มำตรำ ๕ ควำมรับผิดชอบในกำรคุ้มครองเด็ก กำรดูแล และกำรศึกษำ ระบุว่ำ กำรคุ้มครองเด็ก ดูแล และกำรศึกษำ เป็ นควำมรับผิดชอบของครอบครัว โรงเรี ยน รัฐ สังคม และพลเมือง ในกิจกรรมทุกด้ ำน ที่เกี่ยวกับเด็กของหน่วยงำน องค์กร ครอบครัว หรื อบุคคล ให้ คำนึงถึงประโยชน์ของเด็กเป็ นอันดับแรก โดย รัฐสนับสนุนและสร้ ำงสภำพของหน่วยงำน องค์กร ครอบครัว หรื อบุคคลที่บ้ำนและนอกบ้ ำนเพื่อเอื ้อต่อผล กำรคุ้มครองเด็ก เอำใจใส่ และกำรศึกษำ สิทธิของเด็กระบุไว้ ในมำตรำ ๖ ว่ำ สิทธิของเด็กต้ องได้ รับกำรเคำรพและเด็กสำมำรถใช้ สิทธิของ ตนได้ กำรกระทำใดที่เป็ นกำรล่วงละเมิดสิทธิ เด็ก ทำให้ เกิดควำมรุ นแรงต่อกำรพัฒนำตำมวัยของเด็ก จะต้ องได้ รับกำรลงโทษตำมกฎหมำย ในหมวดที่ ๒ ของกฎหมำยนีจ้ ะว่ำด้ วยเรื่ องสิทธิ ขนั ้ พืน้ ฐำนและ หน้ ำที่ของเด็ก โดยมำตรำ ๑๔ สิทธิในกำรได้ รับกำรเคำรพ และชีวิต ร่ ำงกำย เกี ยรติ และศักดิ์ศรี ของเด็ก ต้ องได้ รับกำรพิทกั ษ์โดยครอบครัวของเด็ก รัฐและสังคม สำหรับสิทธิในกำรดูแลและป้องกันสุขภำพ (Right to Health Care and Health Protection) ระบุ ไว้ ในมำตรำ๑๕ ว่ำด้ วยเรื่ องสิทธิในกำรดูแลสุขภำพ และสิทธิใ นกำรศึกษำ (Right to Information and Education) ในมำตรำ ๑๖ โดยระบุว่ำ เด็ก มี สิ ท ธิ ใ นกำรศึกษำ และเด็ก สำมำรถศึกษำในระดับ ประถมศึกษำในสถำนศึกษำของรัฐโดยไม่ต้องจ่ำยค่ำเล่ำเรี ยน และมำตรำ ๒๐ สิทธิในกำรได้ รับข้ อมูล ข่ำวสำร กำรแสดงควำมคิดเห็น และกำรมีส่วนร่ วมในกิจกรรมทำงสังคม กล่ำวคือ เด็กมีสิทธิในกำรได้ รับ ข้ อมูลข่ำวสำรที่เหมำะสมกับกำรพัฒนำของเด็ก กำรแสดงควำมคิดเห็นและออกเสียงในเรื่ องที่เกี่ยวข้ องกับ เด็ก ขณะเดียวกัน กฎหมำยนี ้ได้ มีกำรบัญญัตเิ รื่ องหน้ ำที่ของเด็กไว้ ใน มำตรำ ๒๑ ดังต่อไปนี ้: “๑. รัก เคารพ และเชื ่อฟั งปู่ ย���าตายาย บิ ดามารดา เคารพคุณครู สุภาพต่อผู้ใหญ่ รักผู้อ่อน เยาว์ กว่า และปรองดองกับเพื อ่ น ช่วยเหลื อผุ้อาวุโส คนพิ การ และผู้ไร้ ซึ่งความสามารถ ผู้ที่อยู่ใน สภาพยากลาบากตามศักยภาพของเด็ก” จะเห็นได้ ว่ำ แม้ กฎหมำยจะให้ กำรคุ้มครองสิทธิ ของเด็ก โดยให้ คำนึงถึงสิทธิของเด็กเป็ นอันดับ แรก แต่กำรบัญญัติเรื่ องหน้ ำที่ของเด็ก อำจส่งผลต่อกำรกำจัดสิทธิของเด็กในกำรมีชีวิตอยู่อย่ำงมีศกั ดิ์ศรี ควำมเป็ นมนุษย์ และกำรถูกเลื อ กปฏิ บัติ หรื อ ทำให้ เด็กไม่ส ำมำรถที่ จ ะใช้ สิ ทธิ ของตนได้ อ ย่ำ งเต็ม ที่ โดยเฉพำะอย่ำงยิ่งเด็กหญิง/เยำวชนหญิง เนื่องจำกบริ บททำงสังคมและวัฒนธรรมของประเทศเวียดนำม ๓๑