Charissa, 40 Ako si Chariz, taga-Maynila, anim ang anak, may asawa. Napakalaki ng epekto sa akin at sa pamilya ko ng Covid-19. Unang-una, natigil ang business ng parents ko kaya nagtitiis ako ngayon kung wala silang maipadala sa akin. Pati ang mga kapatid ko na nasa Saudi ay nahirapan din dahil hindi sila pinapalabas kaya bihira din sila makapagpadala ng pera. Ang tanging inaasahan ko lang na maitutulong ng goverment ay matutulungan ang ibang mas nangangailangan tulad ng mga tao sa kalye, bigyan sana sila ng matutuluyan. Sa araw-araw: Natutulog, bumabangon, nag-aayos ng pinaghigaan, naghahanda para sa morning exercise at fall-in (line), nag-aalmusal, nagaayos ng sarili para sa morning meeting, nakikisalamuha sa morning meeting, nag-e-entertain ng paralegal issues sa aming dorm, kinakausap ang mga PDL na may issue regarding sa paralegal, naghahanda para sa headcount, kumakain ng tanghalian, minsan natutulog, talking with my fellow inmates, reading queries regarding paralegal concerns, waiting for mass if there is a mass. Sometimes I just stay on my bed, then prepare again for headcount, take dinner with my friends, take a bath, watch TV, prepare for the last headcount, bedtime, sometimes I have midnight snacks. 57