บทสรุปสาหรับผู้บริหาร
การศึกษาวิจัย
เรื่อง “ปัญหาการเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมของบุคคลผู้ที่มีอาการตาบอดสี ”
การศึกษาวิจัย เรื่อง “ปัญหาการเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมของบุคคลผู้ที่มีอาการตาบอดสี ”
ในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัญหาและข้อจํากัดของบุคคลผู้ที่มีอาการตาบอดสี ในด้านการศึกษา
การประกอบอาชีพ และการใช้ชีวิตประจําวัน โดยวิเคราะห์หลักการทางด้านสิทธิมนุษยชน แนวความคิด
เกี่ย วกับการถูกเลือกปฏิบัติโ ดยไม่เป็น ธรรม กฎหมาย กฎ ระเบียบ และหลักเกณฑ์ที่เกี่ยวข้อง ตลอดจน
เปรีย บเทียบกับประสบการณ์แนวทางในการแก้ไขปัญหาดังกล่าวของต่างประเทศ เพื่อนําเสนอทางเลือก
ข้อเสนอแนะ หรือข้อเสนอในการปรับปรุงแก้ไขระเบียบกฎหมายที่เป็นการเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมต่อ
บุคคลผู้ที่มีอาการตาบอดสี ผู้ให้ข้อมูลสําคัญในการศึกษาวิจัย ได้แก่ ผู้บริหารและเจ้าหน้าที่ของหน่วยงานหลัก
ที่เกี่ยวข้องและตัวแทนบุคคลผู้ที่มีอาการตาบอดสี การศึกษาวิจัยใช้วิธีการเชิงคุณภาพ (Qualitative research)
เก็บรวบรวมข้อมูลเอกสารและสื่ออิเล็กทรอนิกส์ที่เกี่ยวข้อง โดยการวิจัยเอกสาร (Documentary research)
ประกอบการสัมภาษณ์ (Interview) การสนทนากลุ่ม (Focus group) และการจัดเวทีสาธารณะรับฟังความคิดเห็น
แล้วนําข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์โดยกระบวนการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา (Content analysis) ครอบคลุมประเด็นต่างๆ
ตามวัตถุประสงค์ของการศึกษาวิจัย จนกระทั่งได้มาซึ่งข้อเสนอแนะนโยบายและข้อเสนอแนะในการปรับปรุง
กฎหมายที่จํากัดสิทธิของบุคคลผู้ที่มีอาการตาบอดสี
ผลการศึกษาวิจัย พบว่า บุคคลผู้ที่มีอาการตาบอดสีมีข้อจํากัดทั้งในด้านการศึกษาในสถาบันการศึกษา
ของตํารวจ สถาบันการศึกษาของทหาร และมหาวิทยาลัยในบางคณะ/สาขาวิชา เช่น แพทยศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์
สัตวแพทยศาสตร์ พยาบาลศาสตร์ ที่จะไม่รับบุคคลผู้ที่มีอาการตาบอดสี เข้าศึกษา ด้านการประกอบอาชีพก็จะ
ถูกจํากัดไม่สามารถเข้าทํางานในวิชาชีพที่มีข้อจํากัดไม่ให้บุคคลผู้ที่มีอาการตาบอดสีเข้าศึกษาด้วย ส่วนด้าน
การใช้ชีวิตประจําวัน มีข้อจํากัดในเรื่องการขอรับใบอนุญาตขับรถ
ข้อจํากัดดังกล่าวเกิดจากการที่ประเทศไทยยังมีกฎ ระเบียบ หลักเกณฑ์ และมาตรการทางกฎหมาย
ที่มีข้อสงวนสําหรับบุคคลผู้ที่มีอาการตาบอดสี ทั้งในมิติการศึกษา การประกอบอาชีพ และการใช้ชีวิตประจําวัน
โดยเฉพาะในประเด็นของการขอใบอนุญาตขับรถที่ยังมีหลักเกณฑ์ของการตรวจสอบอาการตาบอดสีที่มีลักษณะ
เป็นการเลือกปฏิบัติ ส่วนในต่างประเทศโดยเฉพาะในสหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา และสวีเดนในมิติการศึกษา
ยังไม่พบว่ามีการออกกฎ ระเบียบ หรือหลักเกณฑ์ที่เป็นข้อจํากัดในการเข้ารับการศึกษาของบุคคลผู้ที่มีอาการ
ตาบอดสี ในด้านการประกอบอาชีพ ในประเทศสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร มีหลักเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับ
ข้อจํากัดหรือข้อสงวนสําหรับผู้ที่มีอาการตาบอดสีบางอาชีพที่ต้องใช้ความสามารถในการมองเห็นสีที่แม่นยํา เช่น
เจ้าหน้าที่ตํารวจ งานเกี่ยวกับยานยนต์ ช่างไฟฟูา ���านดับเพลิง เป็นต้น ในมิติการใช้ชีวิตประจําวัน กรณีศึกษา
ของต่างประเทศ โดยเฉพาะประเด็นของการขอใบอนุญาตขับรถ พบว่า ในสหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา
แคนาดา โรมาเนีย สิงคโปร์ และตุรกี ไม่มีข้อห้ามสําหรับบุคคลผู้ที่มีอาการตาบอดสีในการขอรับใบอนุญาตขับรถ
และการทดสอบเพื่อขอใบอนุญาตขับรถก็ไม่มีการตรวจสอบตาบอดสี จะมีการตรวจสอบความสามารถในการ
มองเห็นสัญญาณเพื่อการขับรถเท่านั้น
ส่วนมาตรการทางกฎหมายเพื่อแก้ไขปัญหาการเลือกปฏิบัติ พบว่า ทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ
ยังไม่มีมาตรการทางกฎหมายที่เป็นกฎหมายเฉพาะที่บัญญัติถึงเรื่องการเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมต่อบุคคลผู้ที่
มีอาการตาบอดสีโดยตรง แต่ในบางประเทศ เช่น สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา และสวีเดน มีกฎหมายที่