แหง a i l aชาติ N nd งา สํานaักtio nal Th นค ณ ยชน m a ะกรรมการสิทธิมนุษ o n of n ssi Hu Rights C om m i แตชนเผาพืน้ เมืองในหลายทีท่ วั่ โลกกลับตกเปนผูถ กู กระทํา และถูกเลือกปฏิบตั ใิ นหลายลักษณะ จากทัง้ กระบวนการสรางรัฐชาติ ทีม่ กี ระบวนการกลืนกลายความหลากหลายของชนเผาใหเปนหนึง่ เดียว ในลักษณะ รัฐชาติ ทําใหชนเผาพื้นเมืองถูกปดกั้น ครอบงํา หรือไมก็ถูกกันออกจากกระบวนการพัฒนา และตกอยูในสภาพ “คนชายขอบ” ของสังคม เกิดปญหาถูกพรากจากที่ดิน/ถิ่นที่อยู ที่ดินถูกแยงชิง ถูกกีดกันการเขาถึงทรัพยากร และบริการพื้นฐานของรัฐ สูญเสียอัตลักษณทางวัฒนธรรม และเขาสูวังวนของอาชญากรรม ปฏิญญาสหประชาชาติวาดวยสิทธิของชนเผาพื้นเมือง พ.ศ. 2550 ประกอบไปดวยอารัมภบท 24 ยอหนาและเนื้อหาหลัก 46 มาตรา เนื้อหาที่สําคัญ คือ สิทธิในการนิยามตนเองในฐานะเปนชนเผาพื้นเมือง สิทธิในการกําหนดอนาคตตนเอง สิทธิในที่ดิน เขตแดนและทรัพยากรธรรมชาติ สิทธิในการใหการยินยอมที่ไดรับ การบอกแจงลวงหนาและเปนอิสระในกิจกรรมการพัฒนาในที่ดินและเขตแดนของเขา และสิทธิที่มีอยูในกฎหมาย สิทธิมนุษยชนอื่น ๆ ปฏิญญาฯ ยังมีลักษณะพิเศษเฉพาะ คือมีการพูดถึงสิทธิองครวม ซึ่งเปนเรื่องที่มีความสําคัญ อยางยิ่งสําหรับชนเผาพื้นเมือง เพราะวาวิถีชีวิตของชนเผาพื้นเมืองในหลายดานนั้นเปนประเด็นรวม หรือ การแบงปน เชน สิทธิความเปนเจาของในที่ดินและทรัพยากร เปนตน โดยมีมาตราสําคัญที่เกี่ยวของ ไดแก มาตรา 10 ชนเผาพื้นเมืองตองไมถูกบังคับใหออกจากที่ดินหรือเขตแดนของตน จะไมมีการ ตั้งถิ่นฐานใหมเกิดขึ้นโดยปราศจากการยินยอมที่มีการบอกแจง เขาใจลวงหนา และเปนอิสระของชนเผาพื้นเมือง ที่เกี่ยวของ และหลังจากที่มีขอตกลงในการชดเชยที่เปนธรรมและเหมาะสมแลว และหากเปนไปไดใหมีทางเลือก ในการกลับคืนถิ่นนั้นไดอีก มาตรา 18 ชนเผาพื้นเมืองมีสิทธิที่จะเขารวมในการตัดสินใจในเรื่องตาง ๆ ซึ่งอาจมีผลกระทบ ตอสิทธิของพวกเขา โดยผานผูแ ทนทีพ่ วกเขาเลือกเองตามกระบวนการของตนเอง และในการธํารงรักษาและพัฒนา สถาบันที่ทําหนาที่ตัดสินใจอันเปนลักษณะของชนเผาพื้นเมืองของตนเอง มาตรา 25 ชนเผาพื้นเมืองมีสิทธิที่จะธํารงรักษาและเสริมสรางความเขมแข็งของความสัมพันธ ดานจิตวิญญาณกับที่ดิน เขตแดน นํ้า และชายฝงทะเลและทรัพยากรอื่น ๆ ซึ่งพวกเขาไดเปนเจาของตามประเพณี หรือมิฉะนัน้ เคยครอบครองหรือใชประโยชนอยูก อ นแลว และมีสทิ ธิทดี่ าํ รงความรับผิดชอบในการสงเสริมสิง่ เหลานี้ สูคนในรุนตอไป มาตรา 26 ชนเผาพื้นเมืองมีสิทธิในที่ดินและเขตแดนและทรัพยากร ซึ่งพวกเขาไดครอบครอง เปนเจาของตามประเพณี หรือมิฉะนั้นจากการที่เคยใชหรือเคยไดรับมากอน ชนเผาพื้นเมืองมีสิทธิเปนเจาของ ใช พัฒนาและควบคุมที่ดิน เขตแดนและทรัพยากรที่พวกเขา เปนเจาของดวยเหตุผลจากการเปนเจาของตามประเพณี หรือการครอบครองหรือการใชตามประเพณีอื่น ๆ รวมทั้งกรณีการไดมาซึ่งสิ่งเหลานั้นโดยวิธีอื่น 6 รายงานการศึกษาวิจัย เรื่อง “เพื่อปรับปรุงแกไข นโยบายกฎหมายที่ละเมิดสิทธิมนุษยชนดานที่ดินและปาไม”